maandag 25 juli 2016

Als het noodlot toeslaat...

Noodsignalen waren nog net niet nodig, want hulp kwam al snel om de hoek. Een beetje hulpeloos stond ze daar, de buurvrouw. Hoogzwanger en zonder sleutel, voor de voordeur. Ze wilde net haar whatsapp inschakelen, toen ik met mijn bolide om de hoek heen kwam scheuren. Kleine Naut stond, nietsvermoedend, in de buurt van moeders rokken lekker aan te keutelen. Het tafeltje buiten lag al vol met boodschappen uit de fietstas. Een aandoenlijk tafereel!

Maar wat nu? Geen sleutel, een dichte deur, en het begon ook al licht te spetteren. ‘Jij hebt toch een ladder?’, vroeg ze me, en ze realiseerde zich opgelucht dat ze er niet meer alléén voor stond…Maar helaas, die vlieger ging niet op. Want buurman heeft veel spullen, maar nou net geen ladder! En dat was nu precies het enige dat we nodig hadden, want boven hing het bed lekker te luchten in het open raam. En er vanuit gaande dat niet de buurvrouw met haar twee buiken de ladder op zou gaan, maar ik, zag ik het als een dankbare taak om als redder in nood de ochtend te kunnen afsluiten. Maar dan moet je wél een ladder hebben!

‘Daar stáát er één!’, riep ze opeens. Maar terwijl we er naar toe liepen lag het gevaarte al op de nek van een schilder, die er mee vandoor leek te gaan. Alsof hij onraad rook… Maar toen ik een beroep op hem deed begreep hij onmiddellijk de ernst van de situatie, en keek met een scheef hoofd richting de dikke buik van buuf.

De schilder twijfelde geen moment, en een minuut later stond de ladder rechtop onder het slaapkamerraam, en gedreven door mijn apeninstinct klauterde ik vlot naar boven. ‘Mag ik het dekbed even op de grond gooien?’ riep ik naar beneden, om te voorkomen dat ik zou uitglijden en met beddengoed en al weer naar beneden zou zeilen. Gelukkig stond het bed al op klossen, voor de komende bevalling, dus kon ik via het hoge bed gemakkelijk de vloer weer bereiken. We bedankten de schilder voor zijn attente daad, en kon buuf gelukkig door de voordeur haar eigen huis weer in.

Zómaar kan het noodlot toeslaan op een gewone maandagochtend in Kampen. En ook zómaar brengt het lot op dat moment de juiste mensen bij elkaar. Het lijkt allemaal toeval, maar soms mogen we ons realiseren dat het leven meestal geen regie nodig heeft, en hebben we alles wat we nodig hebben op je de juiste tijd, op de juiste plaats en op het juiste moment…

dinsdag 19 juli 2016

Zwembad

Ouders maken zich zorgen om de inrichting van het nieuwe zwembad in Kampen. In het zwembad is het nieuwe kindergedeelte niet afgeschermd van o.a. het wedstrijdbad, en ouders maken zich zorgen om de veiligheid van hun kinderen, (Stentor, 12 juli).

Maar ik geloof dat ouders zich tegenwoordig meer zorgen maken om hun mobiele telefoon want, in plaats van op hun kinderen te letten, staren ze de hele dag met hun glas-in-lood-ogen op dat duffe schermpje. Die hekjes zijn er dus niet voor de kinderen, maar voor het gemakzucht van ouders! Hetzelfde fenomeen doet zich voor als hondeneigenaren met hun trouwe viervoeter een ommetje lopen. Want vaak wordt niet de hond wordt uitgelaten, maar de smartphone: ‘Dankjewel baas, voor de gezellige wandeling…’

Ik ben het dit keer met de keuze van de gemeente Kampen eens. Want de verantwoordelijkheid voor de kinderen rust, in dit geval, natuurlijk gewoon bij de ouders. Maar die hebben het tegenwoordig te druk met Pokémon, hét nieuwe spel op telefoongebied. En wellicht is er al een app op de markt waar de ouders de hele dag op kunnen kijken, of hun kinderen niet toevallig al zijn verdronken in het wedstrijdbad…?

zaterdag 16 juli 2016

Nice

De Franse socioloog Laurent Chambon is bang voor de toekomst van zijn land: ‘Het wordt erger, en niemand heeft een antwoord’. Dat juist Nice is getroffen verbaast hem niets. ‘De spanningen tussen extreem-rechts en moslims zijn al jaren hoog, en de luxe uitstraling van het centrum lokt frustratie uit in de arme buitenwijken van de stad waar grote armoede en uitzichtloosheid heerst’, aldus Chambon in de Stentor van afgelopen zaterdag.

Staan we machteloos tegen deze groeiende terreuraanslagen? Misschien, maar aan de andere kant hebben we als westerse maatschappij natuurlijk een enorme plaat voor onze kop als we onze decadente leugens over droomhuizen, droombanen en droomreizen onafgebroken via de media de wereld in blijven slingeren. Logisch dat deze ziekelijke verheerlijking van bezit en rijkdom in het ‘rijke’ westen frustraties kan opleveren in de ‘minder’ bedeelde gebieden van de wereld.

Op geen enkele manier is de afgrijselijke daad van Mohamed Bouhlel te rechtvaardigen, en is er ook geen pasklaar antwoord op. Maar je kunt je wél afvragen of wij als westerse maatschappij onze decadentie niet wat minder in de etalage moeten zetten? Als frustratie aanleiding is voor de aanslag zoals afgelopen donderdag in Nice, dan liggen er dus blijkbaar toch nog mogelijkheden voor ons?

donderdag 14 juli 2016

Aal Digitaal

Je ziet ze overal, Ja, ook al ver vóór het Pokémontijdperk dat recent haar intrede heeft gedaan in het Nederlandse straatbeeld. Jongeren, maar ook oudere jongeren, die gefixeerd zijn op hun telefoon en die alleen even opkijken om nergens tegenaan te lopen, te fietsen of te rijden. Ze zijn niet alleen een gevaar voor de hun omgeving, maar het is ook nog eens buitengewoon asociaal in de meest letterlijke zin van het woord. Asociaal betekent, vérre van sociaal!

Gezellig samen de hond uit laten? Steeds meer hondenbezitters laten hun telefóón uit, in plaats van hun trouwe viervoeter. Vanmorgen slentert er weer één door de straat met zijn hond. De baas kijkt niet op of om, en staart onafgebroken naar zijn scherm. De hond vraagt regelmatig aandacht, en kijkt zo nu en dan smekend in de richting van zijn baas, maar het arme dier krijgt geen enkele reactie! Je zult maar zo’n baas hebben. Hij moet wel erg van dieren houden…

Ik blijf het tafereel volgen totdat baas en hond bij de laatste huizen verdwijnen om de hoek. De jongen heeft zijn hoofd nog geen seconde afgewend van zijn telefoon, en de hond bleef maar naast hem sjokken, alleen! Een buitengewoon droevig, en hartverscheurend schouwspel!

Daarnaast zijn deze randfiguren eigenlijk gewoon zielig, zonder dat ze het in de gaten hebben. Ik neem aan dat ze gewoon als normale baby ter wereld zijn gekomen, maar ontpoppen deze wezens zich niet al in een vroeg stadium tot levende fossielen? Want geef nou toe, meer is het toch niet? Ik neem tenminste aan dat ze normaal worden geboren, hoewel ik denk dat we niet ver meer af zijn van het nieuwe geboortekaartje:

'We zijn dolblij met de geboorte van onze dochter, Aal Digitaal. Aal heeft een geheugencapaciteit van 64G en ze wordt aangestuurd door Android. Aal weegt 145 gram, en ze is 12 cm lang. Moeder en kind staan 24/7 voor u ter beschikking'.

Aan de andere kant keert het tij wel weer een keer, en kunnen ook jongeren over een paar honderd jaar misschien weer een normaal gesprek voeren, en is Aal Digitaal al lang weer een uitzondering zullen we maar hopen…

Want voorlopig voel ik me nog steeds intens gelukkig als ik sámen met mijn hond mag genieten op de wandeling in het bos, of op het strand! Daar kan Aal nog een puntje aan zuigen...

maandag 27 juni 2016

Uitbreiding moskee Kampen

Progressief links sprak kort geleden haar verontwaardiging uit over de stemverklaring van SGP-fractievoorzitter Klaas van den Bosch die het betreurt dat uitbreiding van de moskee noodzakelijk is, maar daarentegen wel vóór het voorstel heeft gestemd. De SGP heeft natuurlijk het volste recht om, net zoals de moslims, uit te komen voor datgene waar zij voor staat maar dan hadden ze consequent moeten zijn en ook tégen het voorstel moeten stemmen.

In de tweede plaats verraste mij positief de gematigde reactie van Suat Azer, (islamitisch PvdA-raadslid). Hij toonde zich ‘geraakt’ door de uitspraak van collega van den Bosch, en liet de zaak verder voor wat het is.

En ik denk dat deze manier van reageren het enige goede antwoord is op de hardheid van de discussie die op dit moment gaande is rondom het discriminatievraagstuk in Nederland. Een buitengewoon sterke reactie waarbij hij zichzelf respecteert en uitdraagt waar hij voor staat, maar tevens zijn partijgenoot van de SGP met respect behandelt. En daar kunnen zijn collega’s van GL, SP,  én van zijn eigen partij die zich soms in felle bewoordingen uitspraken tégen de stemverklaring van van den Bosch, nog flink wat van leren!

zaterdag 11 juni 2016

Typhoon

De discussie die aan de gang is rondom het staande houden van rapper Typhoon op basis van zijn uiterlijk schiet zoals gewoonlijk haar doel weer voorbij en zijn we wederom bezig met symptoombestrijding en gebakken lucht.

De grote vraag is of de politie zich schuldig maakt aan discriminatie, of gebruikt ze simpelweg historische feiten om de pakkans te vergroten en is ze daarom extra alert op burgers met een ander kleurtje en een mooi pak? Waarom niet, zou ik zeggen!

Het probleem in de publieke discussie rondom discriminatie is natuurlijk het gelijkheidsprincipe, maar vooral de onmogelijke formulering o.a. in de grondwet hierover. Discriminatie betekent letterlijk: het maken van onderscheid, en dat mag niet volgens de wet. Een belachelijk item want sinds mensenheugenis bestaat er al onderscheid in álles. Dat moet je niet weg willen poetsen via een wet, dat gaat regelrecht tegen alle natuur in. 

Geen enkel mens is gelijk, en elke situatie is weer anders. Sterker nog, de samenleving ontleent haar bestaansrecht juist aan ónderscheid. En waarom zou de politie in Zwolle geen dankbaar gebruik maken van dit onderscheid en hun routinecontroles baseren op voorkennis en feiten?

Jammer voor de groep in kwestie, maar de cijfers geven nu eenmaal aan dat er bij onze allochtone medemens de criminaliteitscijfers hoger liggen. En dit heeft niets te maken met een veroordeling met voorbedachte rade op basis huidskleur en een mooie auto, maar simpelweg om de pakkans te vergroten. Laat dat oordeel maar aan de rechter over als het komt tot vervolging.

Gelijkheid is een onzinnig streven, het is handiger om beter te leren omgaan met verschillen die er sinds mensenheugenis zijn, en er ook altijd zullen blijven!

vrijdag 10 juni 2016

Boeren

Vorig jaar kwam er een eind aan dertig jaar melkquotum, dat door de boeren gevierd werd als bevrijdingsdag. Het melkquotum dat destijds op aandringen van de boeren zélf is ingevoerd om de markt te beschermen?

De boeren investeerden na de opheffing flink, maar nu zijn we weer terug bij af en groeit de melkplas door de minimale afzetmogelijkheden en ongunstige exportcondities in het buitenland. De prijs zakt tot onder de kostprijs en de financiële reserves van de boeren raken uitgeput door hun hoge vaste lasten. Terug naar het quotum?

Ja, natuurlijk, dat staat buiten kijf want geef een boer een vinger en hij neemt gelijk de hele hand. De buitenproportionele risicovolle investeringen in grasland en in koeien, kort na de afschaffing van het quotum in een markt die behoorlijk kan fluctueren in een sector als deze? Dan ben je niet erg bewust van de risico's. Of je bent het wél en je trekt je er gewoon niets van aan, maar dan moet je nu ook niet gaan piepen. En we zien nu waar dit toe kan leiden. We zien nu dezelfde verschijnselen als in de zorgsector, marktwerking levert niets op en brengt alleen maar ellende.

Terug naar het quotum is beter voor het milieu, beter voor de dieren, en uiteindelijk ook beter voor de boer zélf. Natuurlijk is het vreselijk als je bedrijf ten gronde gaat, maar de boeren moeten eerlijkheidshalve zeker hun hand ook in eigen boezem steken!