zondag 24 augustus 2008

Bloemencorso, the day after...

We rijden langs de Strenkhaarsweg. Even tussen haakjes, dat zijn tenminste nog eens namen. Vroeger konden ze er wat van. Strenkhaarsweg…, ik zeg het nog maar eens een keer. Tegenwoordig hebben we de Computerweg en de Printerlaan, afgezaagder kan het niet! Op zich is het rijden, in het vroege ochtendgloren, over de Strenkhaarsweg richting Lemelerveld al een bijzondere ervaring. De dauw hangt nog over de velden, en de wolkenluchten contrasteren tegen de achtergrond van het boerenland. Hier en daar pruttelt al een vroege boer met zijn trekker over het land, en een brommer schiet ons voorbij om knetterend zijn weg te vervolgen en te verdwijnen in een flauwe bocht. Af en toe zie je een boerderij half verscholen achter rododendrons en coniferen. De stilte van het platteland rĂșik je gewoon, gecombineerd met de geur van stront en gras. Beter kan het niet. In deze oase van rust en natuurlijke weelde “schuiven” we langzaam dromend en genietend aan op Lemelerveld.

En dan, dan staat hij daar plotseling! Als een spook, zomaar uit het niets van het ene ogenblik op het andere. Ruw op de boerenakker geschoven, scheef, en ongenadig afgedankt! De wagen met uitgebloeide dahlia’s. De wagen die een paar dagen geleden nog, in zijn volle bloeiende verschijning, onderdeel was van het corsofeest. De wagen die bloeide en statig zijn weg zocht in de stoet, onder het toezicht van honderden dorpelingen langs de straat. De met bloemen versierde zwanen, (met zorg gemaakt door alle vrijwilligers), bogen voor het publiek.

Daar staat hij nu, midden op de boerenakker. De bloemen zijn dood, grauw en grijs, en er is niets meer van over. Het is een troosteloze aanblik, en het is net of je nog de nagalm hoort van het zingend publiek dat langzaam wegsterft bij het “wrak”. Het is bijna griezelig, zo’n ding daar op die akker. Gisteren nog volop in bloei, en midden in het leven. En nu is hij afgedankt, dood, en al bijna weggeteerd.

We rijden door, we zijn gelukkig, en we kopen een bos lelies bij het stalletje aan de weg, aan de Strenkhaarsweg…

Geen opmerkingen: