dinsdag 12 augustus 2008

Stadsdichter

Luister naar het huilen van de wind,
als een schim, en dan weer als een hoge snelheidstrein
joeg hij voort op die bewuste dag en vindt,
als 't jachtend zoeken van een kind, 't bewuster zijn

De wind die ook elders wilde gaan,
en daar zijn krachten onverwijld toch prijs moest geven
daar waar zij geen vat kreeg op de bomen in het park,
diep in de warmte van de Zwolse binnenstad

't Was daar, waar 'k peinzend tussen gracht en gordel van gesteent'
moest denken aan de toekomst van de stad
het Zwols taf'reel, straks misschien wel zonder de beschreven kunst,
een stad die huilt en tranen plengt omdat zijn dichter is verdwenen?

Wel hier, ik biedt mij aan, als vader van de ongeschreven tekst,
om Zwolle te bejubelen, maar ook te dragen in tijden van de storm
een stad die het verdiend dat mensen haar omarmen
een stad die 't woord niet schuwt, en zich gedragen weet door dichterlijke kunst.

Geen opmerkingen: