zaterdag 16 augustus 2008

Tragedie-Olympus

We zijn halverwege de Spelen in China zo’n beetje, en de Nederlanders doen het niet best. Althans vergeleken bij hun concurrenten. Ze komen net niet op het erepodium of blijven steken ergens onder het midden. Maar dat komt omdat de lat steeds hoger wordt gelegd. De sport is veranderd in de loop der decennia, maar ook de mentaliteit van de sporters. Vooral als ze verliezen, want meestal is het tegenwoordig de schuld van…vult u maar in. Vroeger was sport gewoon nog leuk, en werd er natuurlijk óók verloren. Maar tegenwoordig wordt er vaak een drama van gemaakt. De oorzaak van het verlies ligt vaak aan externe factoren of ze hebben buikpijn. Onze Pieter had last van zijn rug tijdens zijn race, en Marleen werd “even” afgeleid. Vier jaar training naar de kloten, zeggen ze dan. Ik begrijp het allemaal best, want verliezen is niet leuk. Maar als je alleen maar traint om nummer één te willen zijn, en daar blijkbaar vier jaar lang alles voor aan de kant schuift vraag ik mij af of je werkelijk nog kunt genieten van je passie. Laat mij dan maar lekker een dagje fietsen over de Drentse heide…

Geen opmerkingen: