zaterdag 14 maart 2009

Hyves

Eindelijk de beloofde "scherpzinnigheden" over Hyves. Wanneer schrijf je er eens over? Het werd me steeds vaker gevraagd, als ik het met "vrienden" weer eens had over deze waanzinnig, populaire, idiote site op internet. Leuk voor wie het geweldig vindt om van iedereen alles en nog wat te weten, te roddelen, foto's te bekijken, getikt te worden of zelf te tikken, muziek te delen, grappen uit te wisselen, (vooral van die ranzige), zoveel mogelijk vrienden "scoren", en altijd te weten wanneer een ander uithangt en wat ie doet.

Ik heb altijd gedacht, er mist nog wat in de piramide van Maslow... Voor wie hem niet kent, een kleine uiteenzetting.

Maslow stelde dat elk levend wezen dezelfde behoeftes nastreeft, en bouwt deze piramidegewijs op. Om je als mens gezond te kunnen ontwikkelen moet aan al deze behoeften, in volgorde van rangschikking, zijn voldaan.

De basis, (onderin de piramide), vormt onze lichamelijke en organische behoefte. Ons eten en drinken. Opvallend is dat Maslow hieronder ook seks klasseert en sport en comfort.

Dan volgt onze behoefte aan veiligheid en zekerheid, thuis, op je werk, of in je relatie.

Vervolgens is er de behoefte naar sociaal contact, en we zoeken dat in vriendschap, liefde en positief sociale relaties.

Daarna is er de behoefte aan waardering en erkenning, en hechten we belang aan status.

Als laatste volgt de behoefte aan zelfontplooiing.


En dan is er Hyves. Waar zit Hyves in de piramide?

Het meest simpele is natuurlijk om de "vriendensite" te plaatsen in onze behoefte naar sociaal contact. Dan ben je er gelijk vanaf. Maar schijn bedriegt, want in werkelijkheid ligt de zaak natuurlijk heel anders. Want de "vriendensite" voorziet natuurlijk helemaal niet in die vorm van vriendschap en liefde, zoals Maslow die bedoeld heeft. Vrienden voeg je niet toe met een muisklik, maar echte vriendschap ontstaat midden in de beweging van het leven, op je werk, in de kroeg, thuis, bij de vereniging, of op straat. Echte vrienden hoeven niet altijd van elkaar te weten waar ze uithangen op elk moment van de dag. Want, is het niet een bijna ziekelijke drang om de hele wereld te laten weten dat je gisteren spruitjes hebt gegeten of morgen naar de kapper gaat? Worden we daar echt wijzer van?

Vloeit dit gedrag niet voort uit onze behoefte naar de volgende stap in Maslows piramide? De behoefte aan waardering en erkenning? En biedt Hyves dan uitkomst? Ik denk het niet. En voor mensen die er gevoelig voor zijn kan Hyves zelfs een tegengesteld effect hebben. Want is het wel zo wijs om alles en iedereen te kunnen volgen op internet? Natuurlijk kiezen veel mensen, (vooral jongeren), er zelf voor, maar ik vraag mij af of je er gelukkiger van wordt...

En als je dan bedenkt dat er een paar miljoen jongeren op de site zitten en hun hele hebben en houden "delen" met anderen? Wellicht een vorm van eenzaamheid? De zoektocht naar eigen waardering en erkenning, die ze in ieder geval hier nooit zullen vinden?

Maslow kan rustig ademhalen, of kón liever gezegd, want hij is al 40 jaar dood. De piramide hoeft wat mij betreft niet worden aangepast.

Natuurlijk, Hyves is ook gewoon leuk, voor nuchtere mensen zoals ik. Het is maar net welk gewicht je erin legt...

dinsdag 10 maart 2009

Voorjaar

Licht! Het is weer licht als je thuiskomt na het werk. Sterker nog, het is nog licht als je in je auto stapt en naar huis rijdt. Gisteren was het kwart over zes, en de vogels hadden nog het hoogste lied.

Voorjaarsgevoel? Het was alsof de knop in één keer van donker naar licht ging, en werd ik door een magische kracht de tuin in gedreven. Twee salixen gesnoeid, de kiwi kort gemaakt, en de hortensia ontdaan van haar "oude" bloemen. Daarna, met de drietand, de border omgewoeld. De geur van grond en dooie bladeren zweefde om mijn bezweet gelaat.

Voorjaar!! Het is er opeens, van de ene dag op de andere. Tenminste, zo voelt dat. Weg met die donkere dagen! Ik werd er bijna depri van.

Nou ja, ’t is gemakkelijk om natuurlijk het jaargetijde de schuld te geven, maar toch voelt het zo...
Ik ben een zonnekind, maar wie niet eigenlijk, want zonder zon kan toch niemand leven?

En, nog een paar dagen dan passeert de zon de evenaar. Dan is het lente. Van mij mag ie daar altijd blijven staan...

maandag 9 maart 2009

Wie is de mol?

Twee teams, (rood en geel), namen het tegen elkaar op in het Drentse Norg tijdens de teambuilding van Facilitaire Services. Weken lang al, werd er gespeculeerd op onze afdeling wie de mol zou kunnen zijn. Zeventien mensen, in de greep van een spel dat afgelopen zaterdag dus haar ontknoping vond.

Precies tussen twee grijze dagen in hadden we zaterdag een zonovergoten dag met, al bijna, aangename voorjaarstemperaturen. Kon niet beter dus. De organisatie was al vroeg aanwezig om voor te bereiden, in te richten, het terrein te inspecteren, de koffie klaar te zetten en geheimzinnig te doen, vooral geheimzinnig! Want dat is het spel. Iedereen zou de mol kunnen zijn, en dan kijk je al anders naar elkaar. Toen iedereen uiteindelijk de "catacomben" had gevonden konden we beginnen.

Beide teams herbergden ieder een mol in zich, en konden ook afzonderlijk punten verdienen. De winnaar was het team met de meeste punten. Maar het ging om de mollen. Wie zijn het, en worden ze geraden? Dat was de grote vraag.

In het eerste spel gingen we op jacht naar de schatkist, die moest worden gevonden via het kompas. Maar niet voordat, buiten in een kring, wetenswaardigheden over elkaar werden uitgewisseld. Goed opletten dus, want alle informatie zou steeds belangrijker worden in de loop van de dag.
Er werd gekeken, gefronst, nagedacht, geheimzinnig gelachen, en we werden soms letterlijk om de tuin geleid. Althans, dat was de opdracht van de twee mollen onder ons.

Tussendoor werden formulieren ingevuld door de teams, en standen bijgehouden door de dames van de organisatie die alles perfect in de hand hielden. Dat was ook wel nodig ook, want zet die gasten van Facilitair maar eens bij elkaar op een zonovergoten zaterdag in Norg. Je herkent ze niet weer...

Maar het leek wel of alles in volledige harmonie was, en de dag vloog om. Tijdens een ander spel, waarin er zoveel mogelijk foto’s moesten worden gemaakt van "rugnummers" van het andere team, werd het publiek in Norg ook wakker. Ze zijn wel wat gewend hier natuurlijk, in dit schitterende brinkdorp. Maar als je een kwartier lang zeventien volwassen mensen als waanzinnigen, tussen bomen door, achter elkaar aan ziet rennen dan blijf je natuurlijk niet onopgemerkt...

Binnen verscheen een filmpje van de twee mollen, verscholen onder puntkappen, die iets mochten prijsgeven van hun geheimen. Maar het was nog steeds opletten geblazen. Na het buitenspel met de blokken, en binnen het bouwen van torens kwam het moment van de ontknoping.

De muziek dreef de spanning op, en de "kappen" verschenen. Een paar zwarte laarzen doken op onder in beeld en een paar seconden later verscheen, onder denderend applaus, het lachende gezicht van...Inge! Vlak daarna volgende de ontknoping van de tweede mol, en kwamen de pretoogjes van onze Roelof achter de kap vandaan, wederom onder luid applaus! Perfect gespeeld, in een rol die door beiden zo onopvallend mogelijk werd uitgevoerd.

De dag werd besloten met lekker eten, en gezellig natafelen met een drankje. En daarna werd het stil in Norg. De mollen zijn gevonden, de rust keerde terug en de avond viel, na een zeer geslaagde dag in een wereld van fictie en werkelijkheid...

woensdag 4 maart 2009

Automatische ramp?

Onthutsend was het. Het tussenrapport van de onderzoeksraad dat vanmiddag gepresenteerd werd door mr. Pieter van Vollenhoven.

Een technisch mankement aan de linkerhoogtemeter zou de oorzaak zijn geweest van een te vroege landing. Het mankement, dat bovendien in de wind werd geslagen door de gezagvoerders in de cockpit, was dus de oorzaak van de ramp met de Boeing 737 van Turkeys Airlines.

Even in detail.

Zoals gebruikelijk bij Boeing, werd de landing ingezet op de automatische piloot, (ik krijg al rillingen aan de telefoon als ik hoor dat ik "automatisch" wordt doorverbonden...).
Door het defect in de hoogtemeter werden de motoren veel te vroeg, (ook automatisch), op low-power gezet, met als gevolg een "automatische" te vroege landing met "automatisch" de rampzalige gevolgen die ons inmiddels allemaal bekend zijn.

Als u de persconferentie hebt gezien vallen een aantal zaken direct op. De waarschuwing, die van Vollenhoven af gaf richting fabrikant Boeing, kwam niet ergens middenin of op het eind, maar direct aan het begin van de verklaring. Zonder eerst ook nog maar één woord te hebben gezegd over de oorzaak van de ramp. Lijkt me duidelijk dus...

Ik verbaasde me dan ook weer over de onmogelijke afzwakkende opmerking van een andere gezagsvoerder van Boeing die vanmiddag te gast was in de studio bij het NOS-journaal: "Boeing zou nog weer eens moeten kijken naar de handleiding voor piloten..."

Ja joh, kijk er nog eens naar, gezellig met een bakkie, dan kom je er vast wel uit kerel...

Hoezo, kop in het zand? De meester gaf net een klinkende waarschuwing af naar een vliegtuigbouwer van formaat, een speler op wereldniveau, en jij komt met zo’n lullige bijna wegwuivende opmerking? Het is onvoorstelbaar! Of reageert die man misschien ook "automatisch" ?

Hetzelfde defect was, volgens de onderzoeksraad, trouwens al twee keer eerder geconstateerd. En ja, als je er dan nog eens "automatisch" naar kijkt en dan vervolgens gewoon weer in de la legt, is er nu dus nu "automatisch" een vliegtuig neergestort, met doden en gewonden als gevolg! Zijn ze nou gek, dom of gewoon blind daar bij Boeing?

Ach, we doen nog maar een cappuccino uit de "automaat", als ie het doet tenminste.

Anders moeten we nog maar eens de handleiding nakijken...