zondag 4 april 2010

De vis wordt duur betaald...


Braaf stond ik in Norg te wachten bij de allerbeste viskraam van het noordelijk halfrond. Mijn schoonvader had zin in een zoute haring, zonder uitjes.

Het was nog druk om vijf uur, en ik sloot aan achter het groepje, een vrouw en vier mannen. Eentje in blauw overall met nog net geen klompen, wel een pet. Ze waren heftig in discussie over het gure weer van dit paasweekeinde.

'Wie was er aan de beurt?', klonk het hoog vanuit de kraam. Niemand reageerde, dus vooruit dan maar, dacht ik.
'Twee zolt'n, een met uien en een zonder', riep ik naar boven.
'Hier opeten?'
'Meenemen graag', antwoordde ik.

Het regende nog steeds en ik ging weer een stap naar achteren. Met mijn handen in de zakken en de kraag omhoog wachtte ik geduldig op mijn bestelling.
En die kwam vlot, want twee zolt'n hoeven niet zo lang te bakken...
Ik rekende af, grabbelde mijn pakketje van de hoge balie en probeerde, langs de overall, mijn weg naar de auto te vinden.

'Hee, das mien vis!'
Even keek ik verstoord op, en dacht aan een grap.

'Ja, dat mocht je willen', zei ik triomfantelijk, en met een 'eet smakelijk' probeerde ik mijn te ontworstelen aan het publiek. Maar "de pet", voelde zich zeer ongemakkelijk en zijn gezicht stond op onweer. En voordat hij bijna ter plekke een volksopstand zou zijn begonnen, werd ik gered door de verlossende stem van het hoofd der zoute haringen:
'Hier liggen uw twee haringen meneer, die andere meneer had er vier besteld...'

Ik begreep opeens de consternatie, en verruilde snel mijn pakketje vis. Maar omdat "de pet" mij nog steeds de indruk gaf een derde wereldoorlog te willen ontketenen, bekroop mij de ondeugende gedachte om de situatie met licht cynisme te gaan voeden. Toch besloot ik uiteindelijk, verstandig als ik ben, met een lichte verontschuldiging het tafereel te verlaten. De meute murmelde nog even na, terwijl ik mijn weg zocht naar de auto.

Maar ik heb in ieder geval nog nooit zo genoten van 'n zolt'n haring als vanmiddag op deze stille zaterdag voor Pasen...

Geen opmerkingen: