woensdag 5 mei 2010

Bevrijdingsdag


Het is Bevrijdingsdag.

Terwijl ik naar de ingang loop van de flat van mijn moeder zie ik een man op leeftijd bij de bushalte staan, in vol ornaat.

"Zo, bent u er klaar voor?", zeg ik terwijl ik de onderscheidingen op zijn jasje bestudeer.
"Helemaal!", antwoord hij spontaan.
"En waar gaat u naar toe, als ik vragen mag, op deze vroege morgen om half negen?"
"Naar Arnhem, voor het defile", en met een triomfantelijke trots kijkt hij mij aan.

Opeens rijst mijn vermoeden dat de man ouder moet zijn dan hij er uit ziet, en ik vraag naar zijn leeftijd. Soms is het vragen naar leeftijd gerechtvaardigd, en hangt het af van het moment. Dit keer kon het...

Hij keek mij even een moment doordringend aan, en al gauw volgde zijn antwoord: "Ik ben vierentachtig jaar!"
Kort vertelde hij me een tip van zijn geschiedenis. Het was maar een moment, want de bus kwam al aanrijden, en hij stapte naar binnen. Ik knikte nog even, en stak mijn hand op.

Een kort moment zomaar op straat in Zwolle. Maar een gouden moment. Dat kun je zo nodig hebben. Waarom? Dat weet alleen ik...en mijn allerliefste vriendin.

Het is Bevrijdingsdag.

Geen opmerkingen: