donderdag 20 mei 2010

Harry


Hij werkt bij ons bij de bank.

Een gouden vent, werkt hard, heeft alles voor je over, (is niet altijd even gemakkelijk natuurlijk...), en altijd tijd voor een praatje.

Hij trekt met papier, sjouwt dwars over het terrein, vult de koffiemachines aan, en is daar waar ie moet zijn...nou ja, meestal dan.

En eten dat ie doet...

Alles komt uit een trommel met bijna het formaat van een caravan. Het is me een raadsel waar hij altijd die bakken met voedsel laat...
Ja, natuurlijk hij eet het vast op, brood, pannenkoeken en pannenkoeken en nog meer brood.

Laatst zag ik zijn "caravan" onder het bureau liggen, en dacht o jee, dat moet niet...zeker vergeten. Ik belde hem op zijn mobiel, en schreeuwde: ”Hee joh, je hebt je badkuip vergeten, en het is weer feest!

Hij pakt meestal de fiets en sleept zijn hebben en houden mee. Kranten, broodtrommels, oud ijzer, en "erples...", spreek uit als jappels...in de volksmond aardappelen dus.

Ik opper om wieltjes, (ok, wieletjes?), te maken aan zijn "caravan". Maar dan moet zijn fiets nog een trekhaak? We zijn voor alles in daar bij die bank...

En als ie op vakantie is? Dan is druk zonder hem, want vergis je niet, werken kan ie als de donder!

Vandaar al dat voedsel, het moet toch ergens heen. Laat hem maar schuiven...

Geen opmerkingen: