zondag 27 juni 2010

TT


Het is zinderend warm en als we in de buurt van het circuit komen, kunnen we het gezoem van de motoren op afstand al waarnemen. Links en rechts staan in de weilanden honderden dicht geritste tentjes op elkaar gepakt te "koken" in de zon.

Het lijkt uitgestorven en dat is het ook, want iedereen zit op het circuit. Even verderop komt er leven in de brouwerij, want als we linksaf slaan richting het racespektakel, wordt het steeds drukker met motoren, verkeersregelaars, ijsverkopers, en vlaggen. De campings links en rechts van de weg, liggen bezaaid met blikjes, lege flessen, etensresten en verkoolde vuurplaatsen. Er worden nog hamburgers gebakken en een enkeling ligt nog te ronken in de tent.

Er wordt gezongen, geschreeuwd en vooral, gekeken. Want dat doe als je niet voor de wedstrijden gaat maar voor de leut. Dan kijk je naar anderen en vermaak je je met alles wat in je buurt de aandacht trekt.

We fietsen ongeveer een kilometer langs dit "vluchtelingenkamp". Ik vind overigens alle campings net vluchtelingenkampen, maar dit terzijde. De TT is toch even wat anders natuurlijk!

Even verderop lijken we niet verder te kunnen, en wordt zelfs het fietspad versperd door hekken. Maar de oranje hesjes lijken zich niet te storen aan twee onschuldige voorbijgangers op de fiets en we trappen op ons dooie akkertje richting het circuit.

In de verte tussen de bomen door zien we de mensenmenigte al staan op het verhoogde talud langs de wedstrijdbaan, en als we dichterbij komen wordt het gezoem van de motoren duidelijk scherper.

Een groot scherm dat wel de afmetingen moet hebben van een klein voetbalveld, zo van een afstand gezien, zorgt voor ondersteunend kijkplezier.

Nog een paar honderd meter dwars over de parkeerplaats is het naar de hoofdtribune. Duizenden motoren staan netjes opgesteld in rijen, allemaal dezelfde kant op. Zelfs de betonnen randen zijn niet vergeten om te voorkomen dat de machines met hun standaards in de grond zakken. Ik heb nog nooit zoveel motoren bij elkaar gezien.

We genieten van het sfeertje en we fietsen door totdat we niet verder kunnen, en een afgegraven sloot met het formaat van een kasteelgracht, scheidt ons van het geweld achter de wal. Reclameauto’s vormen een aaneengesloten rij daarachter, en hier en daar staat een enkeling zijn overtollig bier af te wateren in de sloot.
We verlaten het terrein, en een ogenblik later fietsen we alweer door groene weilanden in het Drentse achterland. Het lawaai van de motoren ligt alweer ver achter ons.

Morgen gaan we weer naar huis. Het zal wel weer druk zijn op de A28, als duizenden rijders met hun toeschouwers afscheid nemen van de tachtigste TT...

Geen opmerkingen: