zaterdag 18 december 2010

Jan


Het is zaterdag, en nog week dan is het Kerst.

De sneeuw ligt dik in de straten en langs de weg staat een bordje van de gemeente:

'beperkt strooibeleid'.

't Is maar even dat we het weten...

Het is winter in Nederland. We gaan naar de bloemist even buiten de stad, voor kerstbakjes. Op de kleine parkeerplaats is het glibberen en glijden, en als we de gezellige winkel binnen wandelen, rieken de dennentakken en glinsteren kerstballen in grote en kleine bakjes.

De schuur is sfeervol ingericht en het is er flink druk. Een dame met bontjas en hoog haar staat te wachten terwijl een jonge verkoper in bodywarmer en dampende adem haar boeket rangschikt.

Haar 'Jan' staat op een afstandje met de handen in de zakken te kijken en staart wat onwennig om zich heen. Het boeket is klaar, en de jongen met dampende adem houdt groeisel omhoog.

"Is het zo naar wens, mevrouw?"

Vrouw Jan roept haar man toe: "Hoe vind je dit, Jan?"

Ik ga er tenminste van uit dat het haar man is, maar dat is natuurlijk niet met zekerheid te zeggen.

En terwijl het boeket al lang weer aan het zicht is onttrokken kijkt Jan, die inmiddels zijn rug had toegekeerd naar het tafereel, verstoord op: "Ja, mooi hoor", bromt hij, zonder dat hij ook maar iets heeft kunnen waarnemen van die prachtige bos. Jan heeft blijkbaar andere prioriteiten.

Toch wandelt hij maar weer een beetje in de richting van zijn, (vermoedelijke), echtgenote om niet geheel ongeïnteresseerd over te komen.

Door de speakers in de winkel galmt de kerstmuziek: "that's all I want for Christmas."

En daar zal Jan het mee moeten doen, vrees ik, deze Kerst...

Geen opmerkingen: