donderdag 12 augustus 2010

Pakistan


Omdat de bereidheid tot geven minimaal was tot op dit moment, was er nog geen inzamelingsactie op giro 555 voor Pakistan. Inmiddels is het gironummer toch geopend.

Het door overstromingen geteisterde gebied vereiste tot nu toe meer slachtoffers dan de tsunami van 2004, maar een hulpactie bleef uit tot nu toe. Hoe komt dat?

Het antwoord is simpel, maar confronterend. Er was geen schokeffect. In tegenstelling tot een aardbeving, die een klein gebied in luttele seconden in een puinhoop verandert, ontglipt de situatie in Pakistan totaal aan onze aandacht omdat de ramp zich geleidelijk aan manifesteerde. Er is geen sensatie, geen kortstondig moment, en overstromingen kennen we in Europa toch ook?

Blijkbaar is het schokeffect dus belangrijk om geprikkeld te worden en in de beurs te tasten?

Laat Paul de Leeuw maar komen met een avondvullend programma. Want als we eenmaal geven dan doen we het ook goed, zeker tijdens een dergelijke actie.

Want of het nou gaat om de slachtoffers in Pakistan, of om het zieke konijn van Paul de Leeuw, de miljoenen stromen binnen.

Zo zijn we in Nederland...

dinsdag 10 augustus 2010

Het meest besproken...


Augustus schrijdt voort, en nog een paar weken dan dalen de gemiddelde temperaturen weer volgens de statistieken.

Maar voorlopig kunnen we nog even genieten, en kan september nog een behoorlijk lekkere maand zijn. Even tussen haakjes, elk seizoen heeft zijn bekoring zeg ik dan maar, en hoe minder eisen je stelt aan het weer hoe meer je kunt genieten.

Waar we gelukkig straks wél vanaf zijn is de onophoudelijke betuttelzucht van de weervrouwen en -mannen op televisie met het daarbij behorende weerbericht, uitvoerig besproken voor alle delen van Europa. Zelfs tijdens het afgelopen WK, kwam het weer in Zuid Afrika uitgebreid aan de orde. Naar mijn mening een volledig nutteloos gemors van informatie waar niemand iets aan heeft.

De tv-kijker thuis niet, want voor hem of haar is het alleen maar belangrijk of je morgen kunt barbecueën en het gras kan maaien. En wat kan mij het schelen wat voor weer het in Spanje is, en of het nou 30 of 40 graden is in het binnenland, dat laat me helemáál koud, nou ja..koud?

De vakantieganger in de rest van Europa ook niet, want die mensen liggen echt niet wakker van het weer in Spanje. Het zou mij in ieder geval geen ruk interesseren wat voor weer het is in een gebied waar ik duizenden kilometers vandaan zit. Dan pak ik wel een lokale krant of een regionale televisiezender als ik zo nodig moet.

En dan nog de grenzeloze betutteling van Helga van Leur. Als ze de temperaturen in Frrrankrijk besproken heeft komt eindelijk Nederland in beeld. Nou ja, nog niet eens de weersverwachting zoals ik die graag hoor. Simpele informatie, zonder poespas. Maar Helga moet ons voorrral waarschuwen voor verbranding in de zon, en geeft het ongezouten advies waar ik nou zelf nóóit was opgekomen: INSMEREN!!! Mag ik dat bovendien zélf uitmaken misschien? Nee, blijkbaar niet, want morgen begint ze er weer over, en overmorgen, en de dag erna, en de dag dáárna...

Tenzij het regent, want dan moeten we voorrral de paraplu niet vergeten...MAG IK DAT ALSJEBLIEFT OOK NOG ZELF WETEN??!!! En als het nou eens één keertje was, maar onder de presentatie van ook nog eens áltijd die eeuwige zelfde saaie foto’s van mensen op het terras, of in de regen op de fiets, worden we elke dag weer doodgegooid met deze geestdodende onzin waar geen mens een haar beter van wordt. Integendeel, het verslapt onze eigen originaliteit en creativiteit, en we zijn blijkbaar al zo afgestompt dat we het niet eens meer horen.

Het eind van het seizoen is in aantocht, maar het weer blijft. Nog even, dan begint Helga alweer met de sneeuwhoogtes in de skigebieden.

Ik heb niks met skiën, en het zal er ook niet van komen...nooit! Vrrreselijk!

Ben altijd weer blij als het voorjaar wordt...

maandag 9 augustus 2010

Vakantie


Opnieuw een zonnige stranddag op Schier.

’s Middags terugfietsen langs de waddendijk pal in de middagzon. Het is laag water, en de drooggevallen natte zeebodem geurt ons toe.

De meeuwen krijsen en de watervogels rennen over het slib. Even een biertje drinken in de jachthaven, en genieten is zacht uitgedrukt.

Ik vraag me alleen af waarom die bootmensen altijd zo schreeuwen...

zondag 8 augustus 2010

Het spoor naar de zee...


We zitten op Schiermonnikoog en we gaan met de Balgexpres naar het meest oostelijke punt van het eiland.

Het is bewolkt en grijs, en je zou zeggen, een slechte dag voor een strandrit. Niets is minder waar, want de bekoring zit hem in de ruimte, de immense ruimte van een leeg strand met alleen maar het gekrijs van meeuwen om je heen.

We hobbelen een paar kilometer over het strand in een dichte wagen van het formaat stacaravan, getrokken door een moderne trekker. Halverwege de tocht stopt de karavaan en wijst de bestuurder van de trekker naar een plek op het strand.

Als we kijken zien we een jonge zeehond in het zand voorzichtig rondsnuffelen. Een paar trouwe, zielige ogen kijken ons aan met een blik die je compleet doet smelten.

Een huiler? Het beest ziet er gezond uit, en we zien de chauffeur van de trekker met zijn mobiel in de weer. Een medepassagier weet te vertellen dat het zeehondencentrum in Pieterburen wordt ingelicht, (sommige mensen weten alles...)

De kar begint weer te rollen, en we laten het dier achter op het strand. Intussen spoken de scenario's door ons hoofd. Zou het beestje ziek zijn, of is het zijn ouders kwijtgeraakt in die grote zee? Misschien is het jonge dier wel verstoten?

Op de meest oostelijke punt van het eiland genieten we van de eindeloze ruimte om ons heen. Alleen maar zand, water en lucht en het eindeloze gekrijs van de meeuwen. Het klinkt als muziek in de oren...

Zou ik hier kunnen overleven?

Ruim 39 jaar geleden brachten Godfried Bomans en Jan Wolkers ieder een week door, op Rottumerplaat, in volledige eenzaamheid. Voor Bomans een gruwelijke ervaring, maar Jan Wolkers genoot van de eenzaamheid.

De trekker draait weer met zijn neus richting het westen en volgt het spoor terug naar het dorp. De eindeloze zee ligt nu rechts van ons, en halverwege het traject wijst de chauffeur opnieuw naar een plek op het strand. De zeehond is verdwenen en vanaf de plek, waar het dier ons een half uur geleden zo hulpeloos aankeek, zien we een spoor in het zand richting de zee.

Gelukkig maar, of juist niet? We vragen het bij aankomst in het dorp aan de man die het kan weten. Hij vertelt dat het dier nog geen twee maanden oud moest zijn geweest en dat hij er gezond uit zag. Hij zou zich zeker redden. Een jonge zeehond die zover op het strand kan scharrelen heeft een bijzonder goede conditie, vertelt de man.

Eilanders weten alles. Deze mensen vertellen het verhaal, en kennen de natuur als geen ander. Hier is elke dag anders, hier is het spoor naar de zee, het spoor dat alweer is meegenomen door die eindeloze zee...

zaterdag 7 augustus 2010

Gaypride


Waarom is er zoveel agressie tegen homo's, en levert de Gaypride in Amsterdam elk jaar weer dezelfde discussies op?

Waarom scheldt de een de ander uit voor vieze homo? Sterker nog, het maakt blijkbaar niet eens meer uit of je het nou werkelijk bent, of niet. Waarom worden homo's op straat bedreigd en in elkaar geslagen?

Het antwoord is natuurlijk niet eenduidig voorhanden, maar er is toch iets raars aan de hand. Want ben je ervan overtuigd dat homofilie niet overeenkomstig is met de oorspronkelijk bedoeling dan ben je, dankzij de onmogelijke formulering van artikel 1 in de grondwet, (het discriminatieverbod), al bijna strafbaar.

Ik zou als ambtenaar van de burgerlijke stand toch gewoon homohuwelijken moeten kunnen weigeren? Vervolgens betekent dit nog niet dat ik homo's op straat in elkaar moet trimmen en moet afwijzen als mens?

Nee, de maatschappij moet alles maar normaal vinden, en juist dat pakt verkeerd uit bij homohaters, en uiten dit in, (bewust of onbewust), crimineel gedrag.

En de wereldverbeteraars organiseren roze feestjes, als antwoord hierop, en gaan in hun blote kont staan springen in de grachten van Amsterdam?

Ik geloof dat we eens kritisch moeten gaan schrappen in onze grondwet, dat zou een boel leed besparen.

woensdag 4 augustus 2010

Formatie 3


Het politiek charisma was, tijdens het debat afgelopen woensdag over de kabinetsformatie, even weer terug in de kamer.

Lubbers diende de fractievoorzitters, die zich als een blok keerden tegen de werkwijze van de informateur, van ongezouten repliek. Hij zou zich niet aan zijn opdracht hebben gehouden, maar verdedigde zich op een verfrissende en koele wijze en veegde ongekend de vloer aan met de sprekers.

Vooral Pechtold, (de aanstichter van het debat), maar ook Halsema en Cohen lieten zich in de eerste termijn meteen al flink kennen door Wilders en Verhagen flink op de schop te nemen.

En dit was meteen al koren op de molen van Lubbers die in zijn antwoorden slechts in ging op de vragen die uitsluitend betrekking hadden over zijn eigen handelen als informateur.

Lubbers gebruikte zijn humor en charme om Halsema als een klein meisje met een ijsje naar huis te sturen, en in zijn volwassen correcte bewoordingen deed hij Pechtold met zijn staart tussen de benen doen afdruipen tot zichtbaar genot van een geeuwende Wilders.

Een rechtse coalitie staat, dankzij dit debat notabene geïnitieerd door de linkse kerk zelf, nu wel heel stevig in de startblokken.

zondag 1 augustus 2010

Formatie 2


Krijgen we een minderheidskabinet gevormd door VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV?

In ieder geval een unicum in Nederland.

Vanzelfsprekend hebben voor- en tegenstanders nu al een uitgesproken mening. Worden kerk en geloof dan toch buiten de politiek gehouden?

Blijkbaar gaat het de PVV ver genoeg om gedoogsteun te mogen geven in zaken waar het echt om draait, en daarmee haar standpunten over de islam er buiten te houden? En waarom ook niet, want waarom zou je niet dezelfde ideeën kunnen hebben over het herstel van de economie, of je nou voor of tegen de islam in Nederland bent?

De ontwikkelingen van de laatste week lijken af te stevenen op de vorming van een gezond rechts klimaat waarin uiterlijkheden even geparkeerd worden.

Maar niet alleen PVV, ook CDA en VVD kiezen bewust voor deze constructie. De partijen hebben weliswaar minder in te leveren, want de pijlers van de verworven vrijheden staan nog overeind. Maar toch moeten ook zij kleur bekennen.

Vooral het CDA zal moeten toegeven dat je blijkbaar ook een land kunt besturen zonder de discussie over de vrijheid van godsdienst, want die wordt, (als het goed is), in de komende vier jaar buiten beschouwing gelaten...