dinsdag 28 september 2010

Laatste blog op Hyves


Hyves...

Leuk voor wie het geweldig vindt om van iedereen alles en nog wat te weten, te roddelen, foto's te bekijken, getikt te worden of zelf te tikken, muziek te delen, grappen uit te wisselen, (vooral van die ranzige), zoveel mogelijk vrienden "scoren", en altijd te weten wanneer een ander uithangt en wat ie doet. Ik heb altijd gedacht, er mist nog wat in de piramide van Maslow...

Maslow? Voor wie hem niet kent, een kleine uiteenzetting.

Maslow stelde dat elk levend wezen dezelfde behoeftes nastreeft, en bouwt deze piramidegewijs op. Om je als mens gezond te kunnen ontwikkelen moet aan al deze behoeften, in volgorde van rangschikking, zijn voldaan:

1. De basis, (onderin de piramide), vormt onze lichamelijke en organische behoefte. Ons eten en drinken. Opvallend is dat Maslow hieronder ook seks klasseert en sport en comfort.

2. Dan volgt onze behoefte aan veiligheid en zekerheid, thuis, op je werk, of in je relatie.

3. Vervolgens is er de behoefte naar sociaal contact, en we zoeken dat in vriendschap, liefde en positief sociale relaties.

4. Daarna is er de behoefte aan waardering en erkenning, en hechten we belang aan status.

5. Als laatste volgt de behoefte aan zelfontplooiing.


En dan is er Hyves. Waar zit Hyves in de piramide?

Het meest simpele is natuurlijk om de "vriendensite" te plaatsen in onze behoefte naar sociaal contact. Dan ben je er gelijk vanaf. Maar schijn bedriegt, want in werkelijkheid ligt de zaak natuurlijk heel anders. Want de "vriendensite" voorziet natuurlijk helemaal niet in die vorm van vriendschap en sociaal contact, zoals Maslow dat bedoeld heeft. Sociale contacten voeg je niet toe met een muisklik, maar ontstaat midden in de beweging van het leven, op je werk, in de kroeg, thuis, bij de vereniging, of op straat. En in het echte leven is het ook niet gezond om altijd van elkaar te weten waar je uithangt op elk moment van de dag...

Wat drijft iemand op altijd maar te laten weten waar je bent en wat je doet? Want, is het niet een bijna ziekelijke drang om de hele wereld te laten weten dat je gisteren spruitjes hebt gegeten of verkouden bent geweest?

Vloeit dit gedrag niet voort uit onze behoefte naar de volgende stap in Maslow's piramide? De behoefte aan waardering en erkenning? En biedt Hyves dan uitkomst? Ik weet wel zeker van niet. En voor mensen die er gevoelig voor zijn kan Hyves zelfs een tegengesteld effect hebben. Want is het wel zo wijs om alles en iedereen te kunnen volgen op internet? Natuurlijk kiezen veel mensen, (vooral jongeren), er zelf voor, maar ik vraag mij af of je er gelukkiger van wordt.

En als je dan bedenkt dat er een paar miljoen jongeren op de site zitten en hun hele hebben en houden "delen" met anderen? Is dit wellicht een vorm van eenzaamheid? De zoektocht naar eigen waardering en erkenning, die ze in ieder geval hier nooit zullen vinden?

Maslow kan rustig ademhalen, (of liever gezegd, kon ademhalen), want hij is al 40 jaar dood. De piramide hoeft wat mij betreft niet worden aangepast, ik kan ook zónder Hyves...

”klik…”

zondag 19 september 2010

Bikkel


We hebben een hond dit weekend, van een collega, een Beagle.

Bikkel, zo heet ie, is twee jaar, past zich snel aan en toont zich als een ware jachthond. Buiten schuift zijn neus onophoudelijk over de straatstenen, langs struiken en bermen en om de honderd meter gaat zijn poot omhoog om zijn markering uit te zetten...

Enthousiast dwarrelt hij om ons heen, en onderzoekt alles wat nieuw is.

Zijn opgeruimd karakter doet ons goed en gisteren mocht ie mee naar opa en oma. Hij luistert goed en eenvoudige commando's lijkt hij snel op te pakken. Wikipedia bevestigt dat. In de auto mag hij voorin zitten bij Janny, en komt ogen tekort als we naar Lemelerveld rijden.

Wandelen, veel wandelen. Bikkel geniet, en wij genieten, en bovenop de Lemelerberg ligt nu nog een berg...en thuis krijgt hij brood van oma en een stukkie worst...

Terug in Kampen, na het eten, is hij er even niet meer, en is uren onder zeil op zijn kleed naast de bank.

Een hond in huis, een hond in de buurt, een hond die al je geheimen kent, en geen geheimen voor jou heeft... Trouw, lief en vrolijk, wat wil je nog meer?

Onze Sita overleed een aantal jaren geleden,en dat weet je hoe het voelt om een hond te hebben, te houden, en weer te verliezen...

Vanavond gaat hij weer weg. Het zal leeg zijn, en we zullen hem missen, nu al...

dinsdag 14 september 2010

Dungans


De C1000 heeft de zoveelste actie gelanceerd, de Dungans.

Karakters met buitengewone krachten. Een soort Harry Potter-sfeertje lijkt het wel.

Ik vind het prima wat ze doen, moeten ze allemaal zelf weten, maar ik vraag me in ieder geval wel af wat het met kinderen doet.

Demonen sparen, wat een lol zeg. En de christelijke organisaties roeren zich alweer om de strijd aan te gaan met deze vorm van commercie, maar dat gaat me te ver.

Ik zou het ook niet verzinnen, want geef mij maar iets vrolijkers om klanten te trekken. Wuppies of zo, en smurfen. Ik zou er niet tegenin gaan, dat werkt alleen maar averechts. Het gaat namelijk al fout in het brein van de genen die dit soort acties verzinnen. Het kwaad is al lang geboren, en het gevolg is een visualisatie van gestoorde marketingideologie.

Maar wat dan? Nou gewoon niets. Leg er geen gewicht in door negatieve aandacht van tegenstanders, in dit geval de christelijke organisaties. Nou loopt iedereen nog harder naar de winkel voor de Dungans, en wie vaart er wél bij?

Negeren is de beste optie als je er zo nodig tegen bent. Het krijgt geen aandacht, en het wordt dan zeker geen mediahype...