zaterdag 31 december 2011

De appelflap


We waren vanmorgen vroeg wakker, nou ja, niet alleen vandaag...

De ochtend was nog donker, en buiten tikt de regen. Gezellig pruttelt de koffie op deze oudejaarsmorgen en ik zoek een schroevendraaier om alvast de koelkast los te halen.

We zitten nog midden in het puin, en ja, de keuken ligt al half uit, maar ondergaan we op deze manier relaxed onze verbouwingsperiode. Druk, druk, druk? Welnee, kwestie van planning en rust, niet haasten en gewoon doorgaan...

Vooral op deze laatste dag van het jaar is het een aangename mix van bouwstof, koffiedrinkers, humor, oliebollen en houtzagen, want dat is mooi voor vanavond in het vuur op straat.

Nadat we de oude afwasmachine netjes ingeleverd hadden bij de kringloop, (hij was al drie jaar overleden, en afwassen vind ik nou eenmaal geweldig), reden we nog even naar de winkel voor een paar boodschappen. In de hal stond een oliebollenkraam en thuis moest de voorraad weer even aangevuld.

We zochten naar appelflappen, maar die lagen er niet. Wel een bordje met "appelflappen" dat geprikt stond in een stapel van die deegdingen in driehoekvorm. Maar dat zijn geen appelflappen...

Ik vroeg het aan die deerne, van hooguit 22 lentes jong, die achter de kraam stond: "Zeg, heb jij geen appelflappen, nee niet die daar liggen, maar de echte zoals mijn moeder ze vroeger bakte met zo’n gat er in...?

Op een beetje bits, chagrijnige toon zei ze: "Nee, die heb ik niet, maar dáár liggen de appelflappen!"

"Wil je niet zo tegen mij bekken", kaatste ik terug met een knipoog. Het arme kind komt net uit het ei, en heeft natuurlijk geen idee van de appelflappen van honderdachtendertig jaar geleden...

Terwijl mijn vriendin de oliebollen en vier "flappen" afrekende, bleef ze me in de gaten houden, en knipoogde ik nog maar een keer.

Met een "prettige jaarwisseling" verlieten we het tafereel, en togen we huiswaarts.

Ze zijn best lekker hoor, die eigentijdse flappen, maar zoals mijn móeder ze bakte...

Geen opmerkingen: