donderdag 29 december 2011

En toen werd het stil om hem heen...


In een bijna perfecte voldoening van ruimte en rust valt de aarde op deze plek als dienaar aan zijn voeten.

Voelt het als thuis? Het kan bijna niet beter?

Vanaf zijn jonge jaren zwierf hij over de wereldzeeën, en bewoonde de uitersten der aarde, en nu mag hij genieten van dit moment in het Brabantse land. De man met zijn fiets en zijn kruiwagen, en zijn schaduw als trouwe waakhond...

O ja, hij heeft het goed gehad al die jaren, en ook die zijn ook hem vanzelfsprekend niet altijd geruisloos voorbij gegaan. De Marine heeft wat dat betreft de laatste tientallen jaren genoeg momenten opgeleverd. De oorlogen in Irak en Bosnië, en de voordurende spanningen in de wereld maakten het werk natuurlijk ook niet altijd gemakkelijk.

Vanuit zijn thuishaven in Den Helder bezocht hij regelmatig zijn ouders in het Sallandse land, waar hij geboren is, om daarna weer voor weken, soms maanden uit te varen naar verre bestemmingen, en de laatste jaren op de Antillen waren een prachtige afsluiting van een mooie periode. Hard werken, maar ook mogen genieten van zon, zee en ruimte…

De wind fluistert zachtjes om zijn oren, terwijl hij zijn goedkeurende blikken over de tuin laat glijden. Thuis? Na jaren lang de beweging van het water, en altijd onderweg, nu de vaste vertrouwde grond onder zijn voeten? Lijkt het niet een te gemakkelijk beeld, maar raakt het toch de diepere kern?

Hij geniet van het moment, van nu, van thuis, van zijn vriendin, zijn ouders, en de ruimte. Ook weer diezelfde ruimte, als toen? Ja, maar dan nu anders…

De voorwinterse heldere najaarszon streelt haar scherpte over de akker. Straks komt de oogst, als tijd rijp is, en als het weer mee zit.

Maar dat ziet hij dan wel weer, nu moet er eerst gegraven worden, want de aarde roept…

Brabant, tóch een beetje thuiskomen!

Geen opmerkingen: