zondag 26 augustus 2012

Tijd

Laatst hoorde ik iemand een uitspraak doen: “als het leven barsten gaat vertonen, dan breekt ook onmiddellijk het licht daar dwars door heen...”

Tijd lijkt je vijand te zijn als je alleen woont, maar tevens is diezelfde tijd je grote vriend. Je bent vrij om er mee om te gaan zoals je zelf wilt. Wordt het je vijand of je vriend? Ik besloot vriendschap te sluiten met de tijd, en ik gebruik mag maken van elke seconde die de tijd mij voorschotelt.

Afgelopen dinsdag kwam ik hier in de Boschberg, een net huis, voorzien van alles wat een mens nodig heeft volgens de bovenste lagen van de pyramide van Maslov..een dak, water, stroom, een bed, en eten…ja dat moet ik zelf kopen…En alles wat ik niet nodig heb, dat laat gewoon ik weg, dat kan omdat ik alleen ben..en laat me inspireren door goede boeken, tv-programma’s, en helende werking van bos en water hier in de omgeving.

Om te voorkomen dat de tijd toch een dreiging gaat worden en als een stoorzender door mijn gedachten gaat spoken, heb ik mezelf een project aangeboden, waarvan de inhoud nu niet ter zake doet. U hoeft gelijk niet álles te weten…

Mijn eerste stap in dit huis voelde niet goed, en deed me herinneren aan een soortgelijke periode ruim tien jaar geleden ook in deze omgeving. Toen was tijd mijn vijand, en was ik op de vlucht, en nooit thuis. Even leek het erop dat ik teruggeworpen werd, maar al gauw scherpte dit mijn ziel, en besloot ik tot een levendig bewustzijn en een intensieve beleving van alles wat ik zou gaan ondernemen.
Er moest worden ingericht, gepoetst, ingedeeld, georiënteerd en verkend, en nagedacht. Geen snelle hap, maar gewoon lekker koken, nieuwe dingen proberen, wandelingen maken, een wasje doen, uitrusten, en vooral…rust!

Nee, begrijp me goed, vragen geven niet zomaar spontaan antwoorden, want die worden meestal door het leven zelf gegeven, of niet natuurlijk..., maar rust krijg ik hier wel.

Mijn reis hier is nog maar net begonnen, de klokt tikt verder, maar ik hoor hem niet…

Ik ben vooral bezig met mezelf...dat moet, dat is soms nodig, en tranen blijven zeker niet achterwege, maar...

...het voelt goed.

Geen opmerkingen: