zondag 12 februari 2012

Wereldreis...


Een reis om de wereld in tachtig dagen. Jules Vernes schreef er ooit een boek over.

Ik heb het in minder gedaan, véél minder!

Michael Palin maakte, in de jaren 70, documentaires van al zijn wereldreizen en laat prachtige beelden zien van zijn tochten over de hele aardbol.

En ik mocht het allemaal beleven in twee dagen! Het was adembenemend!

Ik bezocht Noord Amerika, India, Nepal, Moldavië, Siberisch Rusland, de Zuidpool, Zuid Afrika, Bolivia, de Victorie-eilanden boven Canada, het Waddengebied, Mexico, Indonesië, en op de foto is nog net Australië te zien.

Met een simpele tik van de hamer veranderde het landschap soms per seconde, en schoven de continenten aan me voorbij.

Heerlijk om weg te dromen, terwijl je gewoon aan het werk bent tijdens een verbouwing thuis...

dinsdag 7 februari 2012

Winter


Mag ik even kotsen?

Het is winter in Nederland, en daar kunnen we niet omheen, want daar hebben we tegenwoordig de media voor.

IJs is heerlijk, de winter is heerlijk en we kunnen schaatsen en dat is geweldig leuk als je er van houdt. Maar er is alleen één verschil met vroeger: het onophoudelijk geleuter van de media, om gewoon onpasselijk van te worden, mag ik een teiltje?

Hele doodgewone zaken, die bij een flinke winter horen, worden aangezet tot wereldnieuws. Tja het vriest flink, maar mensen doe alsjeblieft normaal, want vriezen dat deed het vroeger ook en toen hoorde je niemand, het hoorde gewoon bij de winter.

Maar je kunt verdorie de televisie niet aanzetten of je ziet schaatsende mensen, opgefokte verslaggevers die met opgewonden toon het aantal centimeters ijs in vooral véél woorden de huiskamers in slingeren, glijdende auto’s in de sneeuw, dag in dag uit op het nieuws, en elke dag maar weer dezelfde afgezaagde foto's in het weerpraatje.

Uitgebreid wordt daarin uiteengezet waarom het ijs onder de bruggetjes niet zo sterk is, en hoe hard het wel niet vriest in het buitenland. En dat de auto's natuurlijk vies worden van het strooizout, dat wordt ook nog even gemeld, en dan draaien de wasserettes overuren, eh..., ging het niet gewoon om de weersverwachting?

Belachelijk al die info, en letterlijk óveral wordt, "die kou", bij gehaald! Blijkbaar zijn we niets meer gewend in Nederland. Het vriest een paar graden en de wereld staat op zijn kop!

Ik wordt er doodziek van, en ik geloof nooit dat ze het allemaal zelf nog leuk vinden dit, want je zult maar elke avond maar weer andere woorden moeten vinden om dezelfde winterse plaatjes van nodeloos commentaar te moeten voorzien..., wat een vak zeg.

En dat lukt ze dus niet, want het wordt oervervelend, ik wordt er chagrijnig van, maar nie heus...,want ik heb gelukkig de AB nog, heerlijk zo’n ding, wat een uitkomst, en het beeld wordt zwart...!

Stil geniet ik van mijn dampende kop koffie, boven in onze skihut. De kachel snort, en de dakramen zijn besneeuwd...

Wat een heerlijke winter!