zondag 23 december 2012

Schietpartij...

Een gek schiet 20 schoolkinderen dood in het stadje Newtown.

De National Rifle Association, (wapenlobby), eist nu dat elke Amerikaan zich met het wapen in de hand tegen aanvallers moet kunnen beschermen.

De inwoners van Newtown zijn verbijsterd en noemen het plan ongevoelig en teleurstellend, en ook het Witte Huis liet officieus zijn afkeuring blijken.


Natuurlijk is het begrijpelijk dat, opnieuw, de discussie weer wordt gevoerd over het al of niet legaal wapenbezit. Maar of je een half automatisch machinegeweer gebruikt om een publiek domein te beschermen, of dat je een complete kinderklas uitmoordt, is nog wel even wat anders!

Maar nog erger is natuurlijk dat überháupt de aandacht zo wordt gevestigd op het wápenbezit. Want voor de zieke Lanza’s en Breivics is het vast veel spannender om te schieten met een verbóden wapen, dan met een wapen dat gewoon iedereen in de winkel kan kopen.

Iemand die tot deze dingen in staat is, heeft helemaal geen wapenwet nodig, en verdient zéker geen media-aandacht!

Is het niet gewoon beter om dit gedrag gewoon te negeren en, na een kort proces, voor altijd te voorkomen dat in ieder geval déze persoon nooit meer de kans krijgt?

zondag 16 december 2012

Cantah...

En dan is het opeens zover…we krijgen weer een hond. Hij, of liever gezegd, zij… stond op internet.
Een nest met zeven puppies, van een gezin uit Epe. Onmiddellijk na het eerste telefoontje voelde het goed. We gingen kijken, en er was koffie, warmte, hartelijkheid, en…dierenliefde!

We wilden een teef, maar die was al verkocht, en de twijfel was er. Toch maar een reutje dan? Het voelde zo goed in Epe, en we kregen de tijd om na te denken op Terschelling. Maar we bleven bij onze keuze, het moest een teef worden. Met enige teleurstelling in ons hart, verlieten we het gezin uit Epe, en we hadden onze zinnen gezet op een ander nest in Zwolle.

Maar onze gedachten bleven hangen bij de warme ontvangst van onze vrienden uit Epe, want stel dat toch nog…? Nee, dat zou te mooi zijn…

Zondags keerden we terug van onze vakantie op het mooiste eiland van de wadden. De telefoon ging, het was Ida uit Epe…, de teef was vrij…de kopers vonden hem toch iets te donker van kleur…

Er ging een golf door ons heen, en een uur later zaten we in de auto, op weg naar Epe. Geen ogenblik twijfel, het moest zo zijn…

We mochten elke week komen kijken, en Cantah groeide als kool. Moeder Kelly waakte en zorgde, en al haar broertjes hadden inmiddels hun bestemming. En dan begint gelijk het dubbele gevoel, want op een dag...

Verhalen werden verteld, er kwam een mand, en het voer werd met zorg uitgezocht, er is zoveel, en goede adviezen werden gedeeld. Wat een gezin!

Jaap heeft ook nog schapen, pony’s en boerenfoxen. De foto’s hangen aan de muur, en hondenzaken werden besproken. En Ida kwam met de weegschaal, want het Cantah was al weer ruim een kilo gegroeid!

Nog drie weken, nog twee, nog een paar dagen en dan…

Zaterdags was het zover, en reden we voor het laatst met zijn tweeën naar Epe...

Jaap op het erf en Ida binnen bij het laatste reutje dat werd opgehaald door een familie uit Zoetermeer. Joop heet de hond…

En weer dubbel, zo dubbel dit. Moeder Kelly blijft achter, en twee mensen met een warm hart voor dieren, die alle zorg hebben gehad voor het nest, blijven achter met wat krantensnippers en een lege hondenmand…

Bijna hartverscheurend, maar ook goed, heel goed...Want zo voelt het!

Alle hondjes krijgen een goed thuis, daar is op geselecteerd, dat is gevoeld, en de signalen zijn weken lang over en weer afgegeven.

De Epenaren kunnen met een gerust hart afscheid nemen, en…Kampen is dichtbij...

We krijgen een puppiepakket, en weer heerlijke verhalen en adviezen…Even wachten op Jaap, want er lag een schaap op zijn rug, en toen een borrel.

De klok liep tegen vijven al, en het afscheidsmoment was er voor hen, Jaap en Ida en Cantah. Nog een knuffel, een misschien wel een traan…maar het is goed…

De auto liep, de regen drupt, en de schemer gleed langzaam de late namiddag binnen. We zwaaiden…

Dank je wel Kelly, voor je prachtige pups. Dank je wel Jaap en Ida, voor zoveel moois, zorg en liefde., en voor alles wat bij ons allemaal in onze harten zit…

Voor onze kleine Cantah….