woensdag 23 januari 2013

Armstrong


Armstrong heeft gelogen, en de wereld staat op zijn kop.
 
Maar waarom smullen we zo van andermans ellende, terwijl we zelf vol zitten met leugens? Want, wie heeft er nou nog nooit gelogen?
 
Iederéén liegt. Leugentjes om bestwil, leugens in de machtspolitiek en op het werk, leugens die kwetsen, leugens die we niet eens meer in de gaten hebben, leugens om je eigen hachie te redden, en ook leugens die tot wanhoop drijven.
 
Natuurlijk wil ik al die leugens niet goed praten, en iemand die in de sport jarenlang de hele wereld voor de gek houdt, zal zijn straf niet ontlopen. Maar dat we daar nou zo overtrokken op moeten reageren, dat is natuurlijk naïviteit van de bovenste plank.
 
En de grootste critici wat dit betreft zijn soms ook de grootste leugenaars, in mijn ogen.
 
Stories zoals deze, druipen er vanaf in de pers, in de bladen, en op internet. Maar dat zegt alles van de media en helemaal niets van de wielrenner.
 
Armstrong komt publiekelijk met een bekentenis, voor het oog van het Amerikaanse volk. Ik vind het klasse van die man!
 
Maar misschien was dit ook wel een leugen? We zullen het nooit weten…

Geen opmerkingen: