maandag 18 maart 2013

Damhert


In de duinen van Noord Holland creperen de damherten.
 
De dieren die in de jaren 50 waren uitgezet, groeiden in aantal zo hard dat de bewoonde wereld er last van kreeg, en er werd een hek omheen gezet.
 
Omdat de dieren gewend waren eten te halen in de naburige weilanden en ze daar nu niet meer bij kunnen komen, door de plaatsing van het hek, verhongeren ze nu. 
 
In Overijssel dreigt er een overschot aan de grauwe gans, wat tot schade leidt bij de boeren, die op hun beurt weer de eieren “schudden” dit voorjaar, om nog grotere aantallen ganzen te voorkomen.
 
Waarom breekt de mens toch steeds in, in de natuur?
 
Als je er last van hebt, ga dan lekker weg, of zet een hek rond je erf. Dat deden ze vroeger ook. Er is ruimte genoeg, voor mens en dier, op deze aardbol.
 
En als we de natuur maar gewoon haar gang laten gaan, dan hebben we allemaal een plek om te leven, heel simpel!

woensdag 13 maart 2013

Conserveren of beleven?


Is de passie, de mystiek, de bescherming van het ritueel uit het leven verdwenen?
 
Is het nu echt nodig dat we onmiddellijk alles en alles moeten communiceren en visualiseren?

Blijkbaar wel. Ben ik niet meer van deze tijd? Of is het een manco, dat sluipend de generaties vervuild en verpest, met “dank” aan de sociale media?
 
Er wordt een nieuwe paus gekozen, en we worden doodgegooid met foto’s van de Sixtijnse kapel, het kacheltje waar straks de witte rook in wordt geproduceerd, de route van de kardinalen, en zelfs de garderobe met de kledij van de nieuwe kerkvorst.
 
Vroeger, was er respect voor het ritueel met al haar geheimen en het geheimzinnige karakter van een dergelijke verkiezing. En tegenwoordig?
 
Of het nou een nieuwe paus betreft, een overlijden van een dierbare, een geboorte van een kind, de verkoudheid van de buurman, de ziekte van een collega, het nieuwe konijn van je beste vriendin, alles maar dan ook alles wordt onmiddellijk uitgebreid op het internet of in de krant geflikkerd.
 
Uitgekauwd, doorgesleten, met of zonder foto’s, er niets is meer van jezelf.

“Alstublieft, vreet het maar, en voor wie wil mag reageren...”. Waar is je zelfrespect?
 
Moeder aarde kent bijna geen geheimen en illusies meer, jammer!