woensdag 26 maart 2014

Gij zult gezond eten...

Eindelijk, na ruim acht weken keert de rust weer.

Want, nadat ik besloten had het pad der planteneters te gaan bewandelen volgde er een tijd van studie, onderzoek, lezen, communiceren, praten, eten, ánders eten, maar vooral gezónder eten.

De afgelopen tijd vlogen de calorieën, de vitamines, de mineralen, de koolhydraten, de vetten, de soja, de bananen, en de groene smoothies mij om de oren.

Voor- en tegenstanders van diverse platformen en gezondheidsorganisaties op internet verdedigen hun standpunten, vaak met een gepassioneerde  gedrevenheid maar soms ook koelbloedig hard, en zelfs ongenuanceerd. Het lijkt soms wel bijna religieus want, wie heeft nu eigenlijk het ideale voedselprogramma, het ware geloof?

Ik heb van alles de revue zien passeren. Een breed scala aan producten, adviezen, en wijsheden. Producten die goed voor ons zijn, en producten die juist slécht zijn. En soms zijn de producten, die goed voor ons zouden moeten zijn, alleen maar goed voor degene die ze aanprijzen, met de nadruk op “prijs”, als je begrijpt wat ik bedoel. Van de kleine handelaar tot de grootste voedselmagnaten op deze aardkloot.

Maar wat moest ik daar nu allemaal mee? Laat ik één ding voorop stellen, ik heb nooit getwijfeld aan mijn eigen ingeslagen weg. En dat brengt mij eigenlijk bij een basiskeuze die ik acht weken geleden heb mogen doen nadat ik op het pad ben gezet door de Planteneter, het internetbedrijf van Boele Ytsma.

En misschien was ik helemaal niet nieuwsgierig geworden, als ik Boele niet had gekend uit een vorig leven, want hoe wordt een theoloog opeens planteneter, en maakt hij daar ook nog eens zijn bedrijf van? Ik las zijn blogs, en kreeg zijn eerste mails na mijn inschrijving, én een gratis basiscursus. Ik ben Nederlander, dus ik hou van gratis!

En hoe het precies bij mij werkte dat weet ik niet meer, maar opeens werd ik gegrepen door granen, fruit, groente, maar vooral door alles wat terug gaat naar de basis van ons voedsel, de aarde!
Ik ben sowieso al niet van deze wereld anno 2014, dus ik voelde mijn genen behoorlijk kriebelen.

Daarna gingen de eerste dagen in een stroomversnelling. Er kwam fruit en groente, nee, niet één of twéé sinaasappeltjes extra, maar kilo’s werden er aangesleept. Het aanrecht begon er feestelijk en kleurrijk uit te zien, en wérd een feest. Elke dag nieuwe recepten, elke dag nieuwe inzichten, elke dag nieuwe informatie, en bijna elke dag samen in de keuken, vooral genieten dus!

Maar toch, kritisch als ik ben, kwamen er ook vragen. En dat begon met een bezoek aan de huisarts, die ik simpelweg op de hoogte wilde stellen van mijn nieuwe lifestyle, en ook omdat ik, op Boeles advies, een nulmeting wilde hebben van mijn bloedwaardes.

Toen ik vertelde dat ik veganist was geworden leek het alsof hij schrok maar hij was zeker niet afwijzend, ik had het slechter kunnen treffen! Maar hij adviseerde me tevens om in de gaten te houden of ik mijn voedingsstoffen wel binnen krijg. In eerste instantie dacht ik, nou ja, het is een arts. Logisch dat hij zo reageert, hij weet niet beter, en ik maakte me daar dus volstrekt geen zorgen over.

Het plantaardig eten is gevarieerd genoeg, en ik had tot nu toe nog nergens iets gelezen over de hoeveelheid vitaminen en mineralen. Bovendien dacht ik, als ik terug wil naar moeder aarde, dan hoef ik me daar echt niet druk om te maken. Onze verre voorouders hadden immers geen flauw benul van het bestaan van vitamines, zij aten gewoon datgene waar hun lichaam om vroeg…

Maar ongemerkt liet die opmerking van de huisarts mij toch niet los, en met een muisklik kwam ik terecht op de website van dr. Gábor Lankei. Hij verkondigde dat de hoeveelheid vitaminen en mineralen in ons voedsel tegenwoordig al lang niet meer toereikend zijn om gezond te blijven, en dat we massaal aan de supplementen zouden moeten, of je nu veganist bent of niet.

Niet een onlogische theorie waar ik beslist meer van wilde weten, en Google mij verder bracht in de voedingsleer. Ik las van de ADH, (de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid per dag), vastgesteld naar Europese richtlijnen uit de jaren 30, van de vorige eeuw...
Al jaren lang staat die ADH op bijna alle etiketten van de jam, de pindakaas en de slasaus, maar daar heb ik natuurlijk nooit op gelet, wist ik veel.

Ik vond ook nog een voedingswaardetabel, en ik besloot per dag bij te gaan houden wat ik binnen krijg aan mineralen en vitaminen. Simpelweg omdat ik gewoon wilde weten hoeveel ik dan zou moeten suppleren om “gezond” te blijven volgens de theorie en ervaringen van Gábor Lankei.

Het is voor mij zeker geen straf om hier ruim tijd aan te besteden, en besloot ik een administratie op te zetten van mijn dagelijkse voorziening in vitaminen en mineralen. En wat bleek, de uitkomsten waren zoals ik ook had verwacht. Ik krijg genoeg binnen, en supplementen zijn dus niet nodig, althans volgens de ADH. Uitgezonderd B12, want dat haal je niet uit plantaardig voedsel, dus zul je dat moeten aanvullen op den duur.

Maar, wat nu met dr. Lankei? Als ik hem mag geloven zit de ADH er grandioos naast, en hebben we veel meer van die vitamines en mineralen nodig om ons lichaam gezond te houden. De tijd heeft ook niet stil gestaan, onze planeet is grandioos vervuild door onze eigen welvaart, en die ADH dateren tenslotte uit 1930!

Best voor de hand liggend, en wie zegt dat het niet waar kan zijn? Maar, hoewel de theorie van Lankei mij logisch in de oren klonk, zo gaven zijn prijzen voor de potjes met pillen mij een nare nasmaak. Toch een pillenwoekeraar?

Ik besloot het onaangename te verenigen met het aangename, en ging op zoek naar andere leveranciers en met behulp van dr. Vogel, kwam ik terecht bij Smeets en Graas, een leverancier van voedingssupplementen, met redelijke prijzen en “schone” vitaminen met een assortiment voor veganisten en vegetariërs.

Inmiddels wist ik, dankzij mijn eigen onderzoek, wat ik zou moeten hebben en bestelde ik de nodige aanvullingen, met name vitamine B, (vitamine B zit veel minder in plantaardig voedsel maar wat belangrijker is, er zit een groot verschil in de ADH en de aanbevolen hoeveelheden van dr. Lankei die daar met gemiddeld een factor 200 tot 300 overheen gaan). Nog een flinke dosis vitamine C er bij, en een aanvulling voor het mineraal, zink.

Er kwam rust in de tent, maar de gezondheidsfreaks, (en begrijp me goed, ik ben er zelf ook ééntje), blijven elkaar tegenspreken op internet. Brood zou ongezond zijn, supplementen zouden gevaarlijk zijn bij te hoge doseringen, bananen maken je dik, koffie is slecht, zuivel is gezond, eet vette vis, we hebben supplementen nodig, je mag maar zoveel van dit, maar dát mag je best hebben, van zuivel ga je stinken, we zijn alleseters of…toch niet?

Waar ligt de waarheid, en wie heeft het ideale voedselprogramma, en wie heeft de juiste kijk op gezond eten? Het zal, denk ik, altijd wel een discussie blijven, want het ene wetenschappelijk bewijs spreekt het andere weer tegen...

Maar mijn werk zit er op, ik heb geroken, ik heb geproefd, ik heb waargenomen, en ik heb gekozen. Gekozen voor datgene wat bij mij past, en dat is voor iedereen weer anders. Ik ben er gelukkig mee, het voorjaar staat op de drempel, en ik kan gaan genieten. Ik voel me beter dan ooit, en barst van de energie.

Vanmorgen stond ik bij de kassa, en ik drapeerde mijn gezonde waar op de band. Vier kilo sinaasappelen, verse spinazie, twee trossen bananen, tomaten, rucola, drie paprika’s, en twee komkommers. Het leek wel een complete volkstuin! Ik legde netjes het balkje achter mijn boodschappen, voor de volgende klant.

Een bleke, magere jongen, met een kop als een grindtegel, sloot aan en legde zijn boodschappen op de band. Vier blikjes energiedrankjes, en een pak gevulde koeken…

Wat kan het leven toch anders zijn.

Geen opmerkingen: