zaterdag 10 mei 2014

UWV, een betrouwbare partner of een nachtmerrie?

Tot wanhoop gedreven klanten, een storm van kritiek, en zelfs gedupeerden die gedreven worden door zelfmoordgedachtes.
Dat alles wordt veroorzaakt door een slecht functionerend overheidsapparaat dat zich UWV noemt.

Het UWV, een samensmelting van eerdere uitvoeringsinstanties, o.a. Cadans, GAK, DETAM, en het CWI, (Centrum voor Werk en Inkomen), zou moeten voorzien in het verstrekken van uitkeringen, maar ook ondersteuning zou moeten geven aan re-integratieprojecten.

Het is de keus van de overheid om steeds meer zaken af te handelen via internet.  Dat is een moderne ontwikkeling, en daar is ook op zich niets mis mee. Voorwaarde is echter wel dat de systemen, waar we steeds meer in meer of mindere mate van afhankelijk zijn, goed werken en functioneel zijn. De persoonlijke benadering is immers nagenoeg verdwenen en ben je dus aangewezen op de mate van toegankelijkheid en de goede werking van deze systemen.

Het UWV presteert wat dit betreft al jaren ver onder de maat en een verkeerde verwijzing, actie, of een simpele muisklik kan nare gevolgen hebben voor de uitkering, met alle sociale gevolgen van dien.

Deze twee elementen, de totstandkoming van een groot overheidsapparaat dat aan de ene kant dienstverlenend wil zijn, en aan de andere kant een controlerende functie heeft,  én de afschaffing van de persoonlijke dienstverlening die plaats heeft moeten maken  voor een buitengewoon slecht functionerend elektronisch systeem, zijn de oorzaak van het escalerende UWV-debacle.

Mensen zijn verschillend, ze denken verschillend, ze werken anders, en ze hebben allemaal hun eigen persoonlijke situatie. Daarom kun je de vaststelling, continuering en controle van een uitkering nooit afvangen in een systeem, en is de persoonlijke benadering een allereerste vereiste om mensen met respect te kunnen behandelen, en hun situatie zuiver en naar persoonlijke omstandigheden te kunnen beoordelen.

Het is een utopie om er van uit te gaan dat je dit, als groot controlerend overheidsorgaan, wel even kunt regelen via internet. En dat heeft het UWV al heel lang zelf in de gaten, maar nog nooit willen toegeven. Toegeven is lastig, als je al drie miljard hebt uitgegeven aan ICT sinds de oprichting in 2002…

Dus slaat de organisatie door en gaat wild om zich heen slaan. In hun brieven, in hun toonzetting, in hun sanctiebeleid, in hun controles, in hun werkwijze, en worden werkzoekenden, onmiddellijk al na de inschrijving, gezien als potentiële fraudeurs.

Een kat in het nauw?

Het is een kwestie van tijd, de media zitten er nu echt bovenop, en het geduld is op bij goedwillende werkzoekenden.

De kat mag kiezen, verpletterd worden of vluchten. Het woord is aan de politiek…

Geen opmerkingen: