dinsdag 29 april 2014

Speltbrood

Feiten en aannames vliegen de laatste maanden over de tafel als het gaat om voeding.

Nu weer de onzin die verspreid wordt door het Voedingscentrum over speltbrood. Speltbrood zou niet gezonder zijn dan tarwebrood.

Het Voedingscentrum, dat niet meer is dan een vooruitgeschoven post van het ministerie van Volksgezondheid, communiceert voor de zoveelste keer haar eigen mening in plaats van met een objectief advies te komen. Maar daar zit een theorie achter.

Spelt is familie van de tarwe, maar veel minder gemanipuleerd en bewerkt. Tarwe is zogezegd “doorgefokt” voor de commercie, en bij spelt is dat nog niet het geval. Bovendien blijkt, uit onderzoek van Wageningen University, dat de “gepimpte” tarwe van tegenwoordig aanzienlijk minder voedingsstoffen bevat dan vijftig jaar geleden.

En het Voedingscentrum laat het wel uit haar hoofd om dit te gaan onderkennen, want dan ploft hun hele imperium uit elkaar, en kunnen ze de schijf van vijf, en hun geloofwaardigheid, (althans wat er nog van over is), wel opdoeken. De laatste vijftig jaar zijn ook de voedingsstoffen in groente en fruit drastisch geslonken, en liggen hun aanbevolen dagelijkse hoeveelheden zwaar onder vuur bij voedingsexperts.

Gebruik dus gewoon je eigen gezond verstand, en maak eerlijke keuzes als het gaat om gezonde voeding. Hoe minder gemanipuleerd, hoe beter.

Logisch toch?

dinsdag 22 april 2014

Overijssel viert feest...

Het was het weekend van Sail Kampen, en PEC Zwolle. 

Natuurlijk, een prachtige ambiance in Kampen bij Sail, met een geweldig feest op de IJssel, en in de binnenstad. Hoewel er ook kritiek mocht zijn van bezoekers uit het buitenland die de geur misten van gerookt vis, en die het moesten doen met de patat, hamburgers met gebakken uien, ik kan me er wel iets bij voorstellen.

En dan, dé Overwinning! Ik ben beslist geen fan van voetbal, maar ik denk dat de overwinning van PEC, zeker na het storende vuurwerk van de Ajax-supporters, een gerechtvaardigde afstraffing is geweest voor de zwak voetballende club uit Amsterdam. Een dubbele overwinning dus, met groot feest in de kop van Overijssel!

Maar, bijna op dezelfde pagina, in de Stentor van afgelopen dinsdag stond een klein berichtje van een gebeurtenis, die van mij nog veel meer aandacht had mogen krijgen:

“Broedende zwaan gedood in Arnhem…” Vandalen snijden haar nek door, nadat ze het beest flink mishandeld hadden, en een nest met eieren blijft achter... 

Zondagochtend, Kampen viert feest, Zwolle was op weg naar de overwinning, en ergens in Arnhem wordt een dier genadeloos afgeslacht…

In wat voor wereld leven wij nog?

woensdag 16 april 2014

The Passion 2014

Als christelijke omroepen en kerkelijke organisaties de boodschap van het christelijke geloof willen uitdragen, hebben we daar tegenwoordig een nieuw jaarlijks opkomend evenement voor: The Passion.

Een evenement dat het lijdensverhaal van Jezus, in de dagen vlak voor zijn dood, via de taal en de geest van de moderne tijd, dichter bij de mensen moet brengen. Maar ik geloof eerlijk gezegd niet zo in dat beoogde effect.

Want tegenwoordig wordt overál een evenement van gemaakt, en onderscheidt The Passion zich hierin niet van een Lowlands, een Pinkpop, of een Serieus Request. Verzamel een paar duizend mensen op een plein met muziek, zet er wat bekende artiesten op, plak er nog een thema aan vast, en voilá, je hebt een feestje!

Bovendien zouden de organiserende kerken en omroepen zich op zijn minst moeten afvragen hoe geloofwaardig “de boodschap” overkomt als je die laat vertolken door artiesten die zich laten meeslepen door media-aandacht, en die het verhaal “best-wel-aantrekkelijk” vinden, want je zou er toch op zijn minst toch eerst zélf in moeten geloven…

donderdag 10 april 2014

De geest des tijds...

Iedereen, die mij een beetje kent en gevolgd heeft de laatste weken, zal het niet ontgaan zijn dat ik veranderd ben van eetpatroon.

Ik eet geen dieren meer, en ook laat ik alle verwante producten zoals melk, kaas en eieren, staan. Passé! Ze staan niet meer op mijn boodschappenlijstje. Ik voel me sterker, gezonder en fitter worden. En ik val nog af ook, mooi meegenomen dus!

Nu wás ik al één en al levenslust, maar nu ben ik helemáál een losgeslagen projectiel. De energie bruist er vanaf, en mijn vriendin? Die moet haast gek van mij worden. Nee hoor, het valt reuze mee, en ze pikt er zelf ook nog een graantje van mee. Niet van mijn drukte, maar van het voedsel…

Ik ga niet herhalen hoe dit er precies allemaal uitziet want daarover heb ik al een aantal blogs geschreven. En nu ik lekker in het zadel zit, de fruitschaal dagelijks rijkelijk overloopt van kleurig fruit, de koelkast gevuld is met heerlijke groentes, en de voorraadkast overloopt van granen, zaden, noten en specerijen, heb ik tijd gekregen om me verder te verdiepen in alles wat te maken heeft met voeding en gezondheid.

Tenminste zolang ik er nog zin in heb, want eerlijk gezegd komt zo langzamerhand het voedsel mijn neus uit als ik niet grondig selecteer wat ik wel en niet wil zien op internet. Maar op zich blijft het voor mij, een boeiende materie die mijn interesse blijft wekken.

De voedingsleer staat eigenlijk nog maar in de kinderschoenen en zijn er heel wat vragen die niet alleen mij bezig houden maar ook de deskundigen op dit gebied. En wat je dan merkt, in het grote bos der geleerden en goeroes, dat bijna iedereen denkt de waarheid in pacht te hebben. Het lijkt wel een soort religie, een heilig gebied, waar een ieder zijn rotsvaste overtuiging in heeft.

Rotsvast! Ja, want als het gaat over wat goed of slecht voor je is, dan lijken de messen geslepen en de pijlpunten gescherpt.  Ik overdrijf natuurlijk in lichte mate, want we zijn tenslotte niet in staat van oorlog, alhoewel ik soms wel eens sterk het gevoel heb.

En, misschien is deze opstelling soms ook wel te begrijpen want het gaat tenslotte uiteindelijk om onze gezondheid. Maar de argumenten, de feiten , de fabels, en de aannames vliegen over tafel. Vooral als het verhaal van de ene goeroe geen of gedeeltelijk aansluiting vindt bij de ander, of sterker nog, als men over en weer elkaar eens even flink tegenspreekt.

Dat is op zich helemaal niet slecht natuurlijk, maar het lijkt wel alsof er bij een aantal van deze mensen ook geen respect meer is voor de overtuiging en de vrijheid van de ander, om te eten wat je zelf wilt. En wie bepaalt wat voor jou gezond is? Niemand toch? En wat moeten Henk en Ingrid met die 1001 wijsheden, theorieën en ervaringen, die ook nog eens flink verschillen van elkaar?

Hoewel ik uiteraard zelf best wel serieus bezig ben met voedsel en gezondheid, moet ik wel eens lachen om verhitte discussies over het belang van koolhydraten, suikers, vetten, eiwitten, mineralen en vitaminen in ons voedsel. Of, als de degens gekruist worden in een dialoog over onze oorsprong en eetgewoontes. Op zich best wel een interessante discussie, maar het kan me eerlijk gezegd weinig boeien of we vroeger nou alleen plantjes aten of als vleesetende rovers de wouden afstroopten op zoek naar een vette dinosaurus.

En het lijkt allemaal redelijk onschuldig, zelfs als voedingsdeskundigen elkaar tegenspreken en ons willen informeren over de al of niet gezonde werking van chiazaad, tomaten, brood en noten,  soja, groenten en fruit, vetten, vlees, vis, en wél of geen superfoods en/of supplementen. Maar, als je een beetje goed nadenkt, en luistert naar je eigen lichaam is het een kwestie van selecteren en uitproberen wat voedsel met je doet.

Er is geen mens die de waarheid in pacht heeft.  Bovendien maak je mij niet wijs dat Adam en Eva, in het allereerste begin, zich druk maakten om het voedingsgehalte van de bewuste appel. Maar tijden zijn niet meer zoals toen, dat snap ik, en andere factoren spelen nu wel degelijk een rol. Denk aan het milieu, de marktwerking,  en de algehele voedselverdeling op aarde. Maar toch, luister gewoon naar je eigen lichaam en je weet onmiddellijk waar je aan toe bent, of wat je beter wel of niet kan eten. We hebben ook nog steeds ons gezond verstand, toch?

Veel mínder onschuldig lijkt het te gaan worden als óverheidsinstanties ongenuanceerde uitspraken gaan doen op basis van tegenstrijdige, al of niet wetenschappelijke, onderbouwde onderzoeken.

Als het Voedingscentrum adviseert om minder vlees te gaan eten, maar de schijf van vijf geen millimeter structurele verschuiving laat zien ten opzichte van vijftig jaar geleden dan kom je niet geloofwaardig over. Het Voedingscentrum, dat overigens lekker onder vuur ligt de laatste maanden, begint al direct met de openingszin op de homepage van haar website, die luidt als volgt: Door veilig om te gaan met je eten, voorkom je dat je ziek wordt!

Want een klinkklare onzin, en bovendien nog gevaarlijk ook voor mensen die hier hun levensverwachting op gaan baseren. Kom je dan even lekker bedrogen uit, als je gezond leeft, en toch ziek wordt!

En dan hun “fabels en feiten” over eieren, en de opmerkingen die daarop volgen met betrekking tot ons cholesterol. Je mag je mening hebben over de werking van cholesterol in je lichaam, maar als een voorlichtende overheidsinstantie het verband gaat benoemen tussen cholesterol en de kans op hart- en vaatziekten, terwijl dit nooit wetenschappelijk is aangetoond, dan vraag ik mij af waar je als adviesorgaan van de overheid mee bezig bent.

En dan de onzin die verkondigd wordt over brood. Het Voedingscentrum beweert dat je zonder brood niet gezond kunt eten omdat je dan niet genoeg vezels binnen krijgt. Je moet natuurlijk helemaal zelf weten of je wel of geen brood wilt eten, maar wat het voedingscentrum hier beweert is pure nonsens en gewoon niet waar.  Er is, naast brood, een enorm breed scala aan vezelrijke producten die je kunt kiezen. Maar net zoals vlees, is brood nu eenmaal vastgeroest in de schijf van vijf die blijkbaar heilig is, en onaantastbaar, naar het lijkt.

Ook  zijn er genoeg onderzoeken die de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheden, (ADH), ter discussie stellen. De ADH-waardes zouden veel te laag zijn. De hoeveelheid nutriënten die we nu dagelijks binnen zouden moeten krijgen, op advies van het Voedingscentrum, zijn misschien net genoeg om scheurbuik te voorkomen, en leven we in een permanente bijna-ziek-status, dat heel wat anders is dan, gezond! Deskundigen noemen dit kwalitatieve honger, we denken dat we gezond zijn, maar we zijn het helemáál niet.

En waarom hoor je het Voedingscentrum hier nóóit over, terwijl ze weten dat de publicaties van deze onderzoeken er gewoon liggen? Ligt dit zo gevoelig? Stort met deze invalshoek de totale voedingswereld als een kaartenhuis in elkaar, en staan er te veel economische belangen op het spel? Is de prijs zo hoog, als deze nieuwe inzichten worden gecommuniceerd?

En zo kan ik nog twintig voorbeelden noemen van de “adviezen” van het Voedingscentrum. Alles is wetenschappelijk onderbouwd, zeggen ze, maar ze maken zélf de keuze op basis van welk wetenschappelijk onderzoek ze hun adviezen naar buiten brengen. En omdat die wetenschappelijke onderzoeken elkaar nogal eens tegenspreken is de informatie die het Voedingscentrum naar buiten brengt helemaal niet zo betrouwbaar en gebruiken ze alleen maar wat in hun straatje past.

En als je ze ernaar vraagt? Ik heb het geprobeerd, maar dan geven ze geen response. Want door de bezuinigingen hebben ze geen tijd meer om vragen te beantwoorden van particulieren, en wordt je afgescheept met publicaties van de Gezondheidsraad, waar ik niet om gevraagd heb.

Eigenaardig toch? Een overheidsinstelling, die een adviesrol wil vervullen als het om gezondheid en voedsel gaat, geeft niet thuis?

Blijkbaar past het in de geest van de tijd waarin we leven, en soms denk ik wel eens, had Eva die appel toen maar aan mij kunnen geven in het paradijs...

Maar ja, ik heet geen Adam.