dinsdag 27 mei 2014

Zwartboek UWV

En toen zat ik opeens vanmiddag in de auto om samen met een verslaggever van de Stentor, en nog zeven andere gedelegeerden, het Zwartboek UWV aan te bieden aan de Vaste Kamercommissie Sociale Zaken in Den Haag. 

Het UWV, dat de laatste maanden behoorlijk veel media-aandacht krijgt door de agressieve wijze waarop de organisatie haar klanten benaderd en gebruikt maakt van bijna vooroorlogse methodes om haar fraudebeleid uit te voeren. Zo’n 450 reacties van gedupeerde  UWV-“klanten”, zijn verzameld in dit Zwartboek, op initiatief van de Stentor. 

Het regende flink, onderweg naar Den Haag, en bijna leek het er nog op dat we door files te laat zouden komen, maar om even over enen vanmiddag vervoegden we ons bij de delegatie die al stond te wachten bij het gebouw van de Tweede Kamer. 

Eerst de nodige beveiligingsrituelen, (scans, poortjes, identificatie), en daarna konden we doorlopen de hal in. Enkele momenten later kwamen zes afgevaardigden van de Kamercommissie de Statenpassage binnenwandelen, en werd het Zwartboek aangeboden door de Stentor aan de voorzitter, mevrouw van der Burg van de VVD. 

Voor het officiële gedeelte was slechts een kwartier vrijgemaakt, maar er was uitgebreid gelegenheid om daarna met Kamerleden van gedachten te wisselen, en daar namen ze dan ook, tegen mijn  verwachting in, uitgebreid de tijd voor. 

Nee, ik ben niet meegegaan als gedupeerde maar ik heb wel degelijk een beeld gekregen van de manier waarop het UWV haar taken uitvoert, en communiceert naar haar klanten. Vanaf vorig jaar oktober heb ik er zelf ervaring mee, maar de honderden schrijnende gevallen in het Zwartboek liegen er niet om. 

Juist gisteren heeft minister Asscher, in een brief aan de Kamer, meegedeeld dat hij zijn huidig ingezette fraudebeleid ongewijzigd zal laten. Zal het dan allemaal niets helpen? 

Nee, daar ga je niet van uit, anders hoef je niet met een delegatie een petitie aan te bieden. En wellicht kan een kleine rimpeling een iets grotere golf veroorzaken, als je de juiste toon treft, de juiste mensen, en de juiste sfeer. En wie weet begint er dan toch nog iets te bewegen daar in Den Haag… 

Misschien mag ik dan toch een heel klein beetje trots zijn? 


   

dinsdag 13 mei 2014

Medicatie, of gewoon gezond eten?

Vol verwachting klopt mijn hart. Nou ja, het is geen Sinterklaas, en ik ben ook geen zes meer…

Maar toch ging ik vanmorgen, enigszins met verwachting, naar de huisarts voor de bloeduitslag, en bloeddruk.

Ruim drie maanden geleden nam ik het besluit om alleen maar plantaardig te gaan eten.

Los van alle “wijsheden” van de voedingsmagnaten, planteneters, vitaminedeskundigen, doktoren, voedselzandlopers, voedselbiologen en wat je allemaal niet aantreft onder de dames en heren die met prachtige verhalen en feiten willen imponeren, voel ik me gewoon uitstekend. Ik wil niet anders meer, en het beste bewijs is eigen ervaring…

Ik voel me energieker dan ooit, ik ben kilo’s afgevallen en mijn huid is schoner. Er is op het gebied van plantaardig voedsel genoeg variatie, en we hebben een heerlijk gevulde keuken met o.a. kruiden, rijst, pasta’s, noten, groente, fruit, zaden, gember, paddenstoelen en zelfs edelgist.

Edelgist? Ja, een alternatief voor kaas. Je koopt het in een bus, en je kunt het over je macaroni of je pizza te strooien, of je maakt er een lekker sausje van.

Maar daar gaat het nu niet over, vanmorgen ging ik dus naar de huisarts. Ruim twee maanden geleden stopte ik, uiteraard in overleg met de goede man, met de medicatie voor bloeddruk en cholesterol. Na alles wat er gezegd, en gepubliceerd is over cholesterol, wilde ik proef op de som nemen, en mijzelf overtuigen over het nut, of de onzin, van simvastatines, (cholesterolverlagende middelen).

Ik had zélf het risico, zo sprak de arts…en dat nam ik!

Omdat er, in mijn geval, slechts een preventieve grondslag ligt aan het gebruik van dit medicijn, en ik overtuigd was van de zelfregulerende werking van natuurlijke, gezonde voeding twijfelde ik geen moment en stond ik braaf een paar maanden geleden bij de apotheek om de doosjes met chemicaliën netjes in te leveren.

Weg ermee! En ik kan je vertellen, dat voelde goed.

Maar nu de proef op de som bij de assistentes. Een ‘meisje’ van zestien ontving me, en werd ondersteund door een iets oudere jonge dame, die op de achtergrond een wakend oog verzorgde. Ze liep stage, vertelde ze me, toen ik er tijdens mijn bezoek belangstellend naar vroeg.

“U heeft een verhoogd cholesterol…” Oeps, dat had ik niet verwacht! Maar toen ik vroeg naar de waardes daalde mijn hartslag weer, en haalde ik opgelucht adem. Van 5,7, in november vorig jaar,  naar 5,9 nu…

“Toch knap gedaan toch?” Ik probeerde de andere assistente te overtuigen, en dat lukte.

Cholesterolverlagers? Die hebben dus gewoon geen effect, naar het lijkt. Een dergelijk minimaal verschil is te verwaarlozen, en ik bereik dus hetzelfde resultaat zónder die chemische troep,  maar wél met simpelweg gezonder eten. Eureka! Rare jongens, die artsen…

Voordat ik nu alles en iedereen over me heen krijg over onverantwoord medicijngebruik, en al of niet bewezen waarheden over de effecten van gezonde voeding,  ligt het bewijs enkel en alleen dus gewoon bij mijn eigen ervaringen!


Tja, en wetenschappers, medici en voedingsdeskundigen zijn ook maar gewoon mensen, net als jij en ik…

zondag 11 mei 2014

Puurheid of dwaasheid?

Over smaak valt niet te twisten, maar dat Europa de nuchtere Ilse met “haar” Waylon de verdiende eerste plaats ontneemt, en kiest voor een vaag bebaard wezen met vrouwelijke vormen, is werkelijk het toppunt  van decadentie.

Natuurlijk is de verkiezing van het Eurovisiesongfestival al jaren een kwestie van politiek, maar toch wil het oog en oor óók wat.

En dan is het onbegrijpelijk dat mensen zich laten leiden door de act van een dergelijk vaag verschijnsel, dat zelf niet eens weet of ze nu man of vrouw is, of daar in ieder geval vaag over is. Ik vond het een walgelijke aanblik en te smerig om naar te kijken.

Wel een prachtige metafoor, overigens, dat onze huidige wereld schetst in een afglijdende samenleving. Pure echtheid, ingetogenheid en zuiverheid moet het afleggen tegen vaagheid, onwerkelijkheid en lelijkheid.

De wereld is in barensnood, ik geloof dat ik maar vast een ark ga bouwen…


zaterdag 10 mei 2014

UWV, een betrouwbare partner of een nachtmerrie?

Tot wanhoop gedreven klanten, een storm van kritiek, en zelfs gedupeerden die gedreven worden door zelfmoordgedachtes.
Dat alles wordt veroorzaakt door een slecht functionerend overheidsapparaat dat zich UWV noemt.

Het UWV, een samensmelting van eerdere uitvoeringsinstanties, o.a. Cadans, GAK, DETAM, en het CWI, (Centrum voor Werk en Inkomen), zou moeten voorzien in het verstrekken van uitkeringen, maar ook ondersteuning zou moeten geven aan re-integratieprojecten.

Het is de keus van de overheid om steeds meer zaken af te handelen via internet.  Dat is een moderne ontwikkeling, en daar is ook op zich niets mis mee. Voorwaarde is echter wel dat de systemen, waar we steeds meer in meer of mindere mate van afhankelijk zijn, goed werken en functioneel zijn. De persoonlijke benadering is immers nagenoeg verdwenen en ben je dus aangewezen op de mate van toegankelijkheid en de goede werking van deze systemen.

Het UWV presteert wat dit betreft al jaren ver onder de maat en een verkeerde verwijzing, actie, of een simpele muisklik kan nare gevolgen hebben voor de uitkering, met alle sociale gevolgen van dien.

Deze twee elementen, de totstandkoming van een groot overheidsapparaat dat aan de ene kant dienstverlenend wil zijn, en aan de andere kant een controlerende functie heeft,  én de afschaffing van de persoonlijke dienstverlening die plaats heeft moeten maken  voor een buitengewoon slecht functionerend elektronisch systeem, zijn de oorzaak van het escalerende UWV-debacle.

Mensen zijn verschillend, ze denken verschillend, ze werken anders, en ze hebben allemaal hun eigen persoonlijke situatie. Daarom kun je de vaststelling, continuering en controle van een uitkering nooit afvangen in een systeem, en is de persoonlijke benadering een allereerste vereiste om mensen met respect te kunnen behandelen, en hun situatie zuiver en naar persoonlijke omstandigheden te kunnen beoordelen.

Het is een utopie om er van uit te gaan dat je dit, als groot controlerend overheidsorgaan, wel even kunt regelen via internet. En dat heeft het UWV al heel lang zelf in de gaten, maar nog nooit willen toegeven. Toegeven is lastig, als je al drie miljard hebt uitgegeven aan ICT sinds de oprichting in 2002…

Dus slaat de organisatie door en gaat wild om zich heen slaan. In hun brieven, in hun toonzetting, in hun sanctiebeleid, in hun controles, in hun werkwijze, en worden werkzoekenden, onmiddellijk al na de inschrijving, gezien als potentiële fraudeurs.

Een kat in het nauw?

Het is een kwestie van tijd, de media zitten er nu echt bovenop, en het geduld is op bij goedwillende werkzoekenden.

De kat mag kiezen, verpletterd worden of vluchten. Het woord is aan de politiek…

donderdag 1 mei 2014

Felix Cohen

Als het Voedingscentrum betrouwbare adviezen wil geven, dan zou zij toch minstens aandacht moeten geven aan het feit dat er gezondere varianten bestaan voor de Schijf van Vijf, de alternatieven die er op de markt zijn voor vlees, vis en zuivelproducten, de superfoods, maar ook de verhoudingen voor wat betreft het eten van groenten en fruit.

Maar ook wat dat betreft houdt directeur Felix Cohen zijn poot stijf en sluit halsstarrig zijn ogen voor nieuwe inzichten op het gebied van voeding.

Er zijn natuurlijk verschrikkelijk veel voedselgoeroes die denken dat ze waarheid in pacht hebben over gezond eten, maar dat betekent natuurlijk niet dat een directeur van een belangrijk adviesorgaan van de overheid zich daarom afzijdig mag houden.

Zelfs het nuttigen van meer fruit en groente dan de schamele aanbevolen hoeveelheden van het VC wordt door Cohen bijna honend van tafel geveegd, ondanks het feit dat er een bijzonder breed draagvlak is onder de voedingsdeskundigen.

En zijn slappe opmerkingen over zijn eigen buik zijn misschien nog wel het meest tekenend voor de uitstraling van zijn eigen bedrijf: “Ik eet wel iets gezonder, maar afvallen is er nog niet van gekomen…” En dat noemt zich nou directeur van het Voedingscentrum!