vrijdag 20 juni 2014

Verzadigd, of onverzadigd?

Tja, en daar sta je dan met je goeie gedrag. De laatste blog over voeding? Ik schrijf het wel eens vaker dat het de laatste is, maar ja, ik ben ook een mens…

Het is een alweer een paar weken geleden sinds mijn laatste blog over voeding en, ik moet eerlijk bekennen, de verhalen van de voedingsgoeroes op internet komen me zo langzamerhand de strot uit! Ik bedoel dat natuurlijk minder dramatisch en negatief dan het uitroepteken doet geloven, maar toch raak ik al aardig uitgekeken op alle adviezen, voedingsblogs en - filmpjes op Facebook. Ik ben in ieder geval al veel minder fanatiek dan toen ik begon.

Hoe komt dat? Ik kan tot nu toe drie redenen verzinnen, die eigenlijk alleen maar logisch te beredeneren zijn, voor mij althans. Maar ik zal het proberen één en ander toe te lichten in deze blog.

Er komt routine in mijn nieuwe eetpatroon, dus ik heb steeds minder informatie nodig. En dan is er de tóón van de meeste “deskundigen”, die me gaat irriteren. Allemaal mensen die het op hun beurt beter weten, maar hun uitspraken baseren op boeken en studies van anderen. En als laatste, het gewauwel op Facebook van “volgers” en “vrienden” onderling die blijkbaar niet zelf meer logisch kunnen nadenken en zich vervolgens druk maken om alles wat los en vast zit als het om voedsel gaat. Ik vraag me wel eens af genieten al die mensen nog van het leven als je zo geobsedeerd bent door voedsel, en je je elk moment van de dag afvraagt of je nu wel of geen pindakaas mag eten?

Een bloemlezing:
Of je al of niet brood mag eten bij het ontbijt, of dik zijn “erg” is, of je teveel fruit kan eten, of je wel of niet een zonnebril op mag hebben, of meer dan drie keer per dag eten niet gezonder is voor je darmen, of je blaadjes kunt eten van fruitbomen, of het niet vervelend is dat je zo vaak moet plassen omdat je veel vocht binnen krijgt, of een appel ook een superfood is, of teveel olie in je eten slecht is, of je van plantaardig eten slank wordt, of je van noten dik wordt, of je nu wel of géén chocola “mag” hebben, en dat een “klein” stukje geen “kwaad” kan, of je moe wordt van koffie, wat je “moet” drinken na het sporten, eten we spelt of eten we tarwe, zijn we nou van oorsprong alleseters of planteneters? En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik word er chagrijnig van zou ik bijna zeggen, maar, ze zijn gelukkig niet allemáál zo. Daarover straks meer.

Even terug naar het begin. Ik vertelde dat ik door mijn nieuwe eetpatroon steeds minder informatie nodig heb, omdat ik mijn eigen weg geplaveid heb. Geforceerde krachtsinspanningen, zowel fysiek als mentaal, die ik in het begin heb moeten plegen om te veranderen zijn nu een dankbare gewoonte geworden. Ik hoef niet meer na te denken wat ik eet, want het is automatisme geworden. Het boodschappenlijstje is een vanzelfsprekendheid en het koken, meestal samen met mijn vriendin, is  een feestje . En alle informatie die je dan aangeboden krijgt op internet, is teveel,  is te vermoeiend, en is verschrikkelijk eentonig en saai! Vooral de hypes over superfoods en supplementen wekken bij mij negatieve energie op.

En dan de “deskundigen”. Bijna allemaal lullen ze gewoon uit boekjes, of praten ze weer andere "deskundigen" na. En de zaken die er niet of weinig toe doen komen tot uiting in de vormgeving van een boekje, een website of andere randactiviteiten. En daarmee wordt natuurlijk ook gewoon geld verdiend. Op zich niks mis mee, maar het vervelende is dat iedereen in zijn of haar eigen straatje lult, en vaak ook nog tegenstrijdig ook. Wetenschappelijk is er bijna niets bewezen, en als iets dan al bewezen is, dan zijn er weer andere "bewijzen" die de hele zaak omdraaien.

Er is er maar één die bij mij opvalt en die ver boven de anderen uitsteekt. Ze weet in haar blog en omschrijvingen de vinger rakelings op de zere plek te leggen, maar stelt zich ook kwetsbaar op. Ze is duidelijk en correct in haar formuleringen, gecombineerd met humor en soms licht cynisme. Ook zij heeft de waarheid niet in pacht, en laat anderen zélf denken door haar topics en uitspraken over voeding. Ze is tot nu toe een van de weinigen die mij positief weet te prikkelen op het gebied van voeding en gezondheid. Haar naam is Liesbeth Oerlemans, natuurvoedingsdeskundige, met passie voor voeding in de breedste zin van het woord. En zo stelt ze zich ook voor op haar website in de eerste alinea’s.

Ik volg Liesbeth al zeker een maand of vier. Ze is, als één van de weinigen in voedingsland, een verademing voor iedereen die zoekt naar de juiste vorm en toon als het gaat om voeding en gezondheid. Voor haar is de basis: natuurlijke, onbewerkte voeding, gevarieerd, niet te veel, maar vooral passend bij je eigen smaak en de manier waarop jij wilt leven. Je kunt haar vinden op www.liesbethoerlemans.com.

Voeding is emotie, en geen schaakspel. Voeding gaat tot in de diepste poriën van je lichaam, voeding is persoonlijk, voeding dat ben jij! Want jij bepaalt wat goed voor je is, en jij bent baas over je eigen lichaam. Jij alleen kiest, op basis van eerlijke en betrouwbare informatie, de voeding die bij jou past!

Ik heb mogen ervaren, ik heb mogen kiezen, ik heb mogen proberen, ik heb mogen afwegen, (soms ook letterlijk), en ik ga nu mijn eigen weg. Op weg gezet door anderen en nu, met voldoende bagage, ga ik verder op mijn eigen manier.

Het is de weg van een gezond leven, zoals ik dit ervaren heb, en zoals is denk dat goed voor me is…


zondag 1 juni 2014

Armoede

Het is slecht gesteld met de “armoede” in Nederland, maar wat is armoede?

Als ik het moet geloven dan bepalen twee instanties in Nederland of je arm bent of niet, het CBS en het SCP. Ze hanteren ongeveer de bijstandsnorm als enig uitgangspunt, draaien een rapportje uit en geven ruim een half miljoen gezinnen het predicaat:  “arm”, als ze beneden deze norm zitten.

Het eerste wat ik mij dan afvraag is, hoe je beneden deze norm terecht komt? Elke fatsoenlijke Nederlander ontvangt toch minstens bijstand?

En het tweede punt is, hoe gaat elk gezin afzonderlijk om met hun maandelijkse lasten, en hoe zit het met hun uitgavenpatroon? Er is bovendien niet gekeken naar spaartegoeden, en eventueel ander eigen vermogen.  

Ook is er geen rekening gehouden met, in een aantal gevallen, een veel te hoge hypotheek in verhouding met het onderpand. Ook toeslagen en (huur)subsidies, belastingvoordelen, collectiviteitkortingen bij verzekeraars zijn niet meegenomen.

Ik wil het probleem heus niet bagatelliseren, en met alle respect voor de minder bedeelden in de samenleving, maar ik geloof echt niet dat er ruim een half miljoen gezinnen in Nederland met een dekentje op schoot de winter doorbrengen.