zaterdag 14 mei 2016

Ebru Umar

Ebru Umar maakt er geen geheim van dat zij als Nederlands columniste, met Turkse achtergrond, dankbaar gebruik maakt van haar recht van vrije meningsuiting. Ze beledigt regelmatig de Turkse president Erdogan in haar tweets en de gevolgen kennen we.

Eenmaal terug in Nederland is ze de afgelopen week een veelgevraagde gast in de talkshows, waarbij ze met een ongemakkelijke vorm van arrogantie haar daden probeert te rechtvaardigen, en zich daarbij verschuilt achter het recht van vrije meningsuiting. Het lijkt wel of ze het gewoon lekker vindt, maar er komt blijkbaar niemand op het idee om haar te vragen wat ze wil beréiken met die beledigde tweets richting Erdogan! En dit geldt overigens natuurlijk niet alleen voor háár, maar voor álle columnisten die zich hieraan schuldig maken.

Of het recht op vrije meningsuiting nu wél of níet in de wet is geregeld, het heeft altijd consequenties als je alles maar zegt en schrijft wat je wilt, zeker als je daarbij een ander beledigt en je niet afvraagt welke doel je uitspraken dienen. Wat opvalt is dat Ebru Umar consequent de aandacht vestigt op Turkse Nederlanders die Erdogan achterna lopen, en daarmee haar éigen verantwoordelijkheid verdoezelt.

Het recht van vrije meningsuiting is beslist geen vrijbrief om zonder na te denken alles uit te spreken of te publiceren. Je hebt daarbij wel degelijk een eigen verantwoordelijkheid, en zéker als het gaat om beledigende teksten of uitspraken gericht op andersdenkenden.

Geen opmerkingen: