donderdag 15 september 2016

Orgaandonatie

Een schertsvertoning noem ik het, de verplichte orgaandonatie. Nee, niet verplicht, zegt Pia Dijkstra, want als je je organen niet af wilt staan kun je dat gewoon aangeven.

Maar daar gáát het helemaal niet om! Het gaat erom dat de overheid, zonder het je eerst gevraagd te hebben, je het recht ontneemt om over je eigen lichaam te beschikken! En dit is nog maar het begin, want wanneer komt de verplichte zaaddonatie, of het verplicht afstaan van ledematen, en/of geslachtsdelen? Straks ben je achttien en dan ben je in principe je hele lichaam al kwijt, zonder dat je ook maar iets gevraagd is!

En, met alle respect, maar alle argumenten die worden aangedragen door de voorstanders van dit wetsvoorstel kunnen regelrecht de prullenbak in. Het redden van mensenlevens kun je nooit goedpraten als er een dergelijk besluit van de overheid aan vooraf is gegaan.

Ik sta mijn organen sowieso niet af. In een wereld waar artsen beïnvloedbaar zijn door bonussen van farmaceuten, en waar orgaanhandel hoogtij viert, blijf ik graag zélf baas over mijn eigen lichaam zonder dat er eerst een keus voor mij gemaakt is. Aan mijn lijf geen polonaise!

2 opmerkingen:

Joost van Gijzen zei

De overheid vraagt het wel vooraf. Je kunt je nu ook al registeren.
Of niet, natuurlijk, als je het niet belangrijk genoeg vindt.

Wim Stolk zei

Ja, natuurlijk krijg je de gelegenheid om ja of nee te zeggen. Dat moest er nog bij komen! Maar waar het om gaat is de volgorde. Organen zijn, (als het wetsvoorstel door de Eerste Kamer komt), op je achttiende van de overheid. Op dat punt slaan ze de plank volledig mis. Dat noem ik pure diefstal! Ik ga toch ook niet naar de juwelier, en neem daar een gouden horloge uit de kast, om daarna te zeggen als je hem terug wilt mag je het zeggen...